29.10.1986, klub Nurt, Poznań

O KONCERCIE PRAWO CIĄŻENIA

Koncert Prawo Ciążenia w klubie Nurt w Poznaniu odbywa się 29 października 1986 r. i jest to pierwszy z jedenastu koncertów z tym programem. Łamiemy tym samym zasadę jednorazowych koncertów. Wykonujemy scenografię z tektury falistej, w domyśle drogę lub rzekę, której nurtem pod prąd, czyli w kierunku słuchaczy, płyną poszczególne opowieści i improwizacje. Tektura ma tę zaletę, że już jej dwa rzędy zszyte zszywaczem, utrzymują względną sztywność i mogą stanowić scenograficzną ściankę. W tym programie gramy muzykę improwizowaną, przeplataną utworami komponowanymi z prezentacją ręcznie wykonanych grafik. Bezpośrednio po tym koncercie otrzymujemy propozycję współpracy z malarzem i kompozytorem Lechem Jankowskim w zakresie wykonywania muzyki studyjnej do filmu braci Quay Ulica Krokodyli. Organizatorem koncertu jest Henryk Palczewski, a nagłośnienie realizuje Janusz Siemienas.

WYKONAWCY PRAWO CIĄŻENIA

Andrzej Karpiński (23 lata) – perkusja, instrumenty perkusyjne, śpiew, scenografia, ilustracje, teksty

Piotr Łakomy (23 lata) – gitara basowa, metalofon, dzwonki, instrumenty perkusyjne, niutnia, śpiew, ilustracje

Arnold Dąbrowski (22 lata) – pianino, syntezator, śpiew

Paweł Paluch (22 lata) – fagot, ksylofon pudełkowy, flet drewniany, instrumenty perkusyjne

WYKONANE UTWORY  I TEKSTY Z ILUSTRACJAMI PRAWO CIĄŻENIA

1986.10.29 >> plansza tytułowa koncertu pt. Prawo Ciążenia

1983.06.07 >> tekst i ilustracja pt. Wracałem Pokonany (Batalistyczny)

1984.11.25 >> tekst i ilustracja pt. Zbieg

1986.06.03 >> ilustracja i szkic pt. Zmartwienie (utwór instrumentalny)

1986.07.20 >> ilustracja pt. Martwa Natura

1983.02.17 >> Muzyka Improwizowana

1986.09.12 >> tekst i ilustracja pt. Prawo Ciążenia

1985.09.01 >> ilustracja pt. Narcyz (utwór instrumentalny)

1986.06.03 >> tekst i ilustracja pt. Opętanie

1985.10.02 >> tekst i ilustracja pt. Wybór

SPRZĘT I INSTRUMENTY PRAWO CIĄŻENIA

1985.05.20 >> gitara basowa Ibanez Roadstar II

1985.11.10 >> combo basowe Guyatone ZIP 300B

1983.07.05 >> metalofon, dzwonki walizkowe Melodia PRL

1985.09.02 >> perkusja Amati Lignalone CSRS

1986.06.04 >> gong 20 cali Trowa NRD

1986.06.04 >> gong 16 cali Amati CSRS

1986.07.13 >> talerz crash 18 cali Paiste formuła 2002

1984.07.04 >> talerz china 16 cali Trowa NRD

1984.07.04 >> tamburyn 13 cali Amati CSRS

1984.07.04 >> triangle Amati CSRS

1984.07.04 >> tempelbloki Amati CSRS

1984.07.04 >> pałki gumowe i filcowe Amati CSRS

1983.01.07 >> dzwoneczki pasterskie Polmuz

1983.10.29 >> pianino Calisia Nokturn M105

1986.09.01 >> Korg Poly 800 II

1985.10.17 >> fagot Oscar Adler & Co

1986.05.10 >> ksylofon altowy pudełkowy Amati CSRS

1985.09.27 >> mikrofon AKG D-80  2 szt.

1981.06.05 >>mikrofon Unitra Tonsil MDU-39 2 szt.

1983.02.21 >> mikrofon Shure 585 SA 2 szt.

1981.06.05 >>mikrofon AKG D-190 2 szt.

1981.06.05 >> zestaw nagłośnieniowy Peavey powermikser XR600, FH-1, C700 i 115-BW Continental

1983.01.07 >> Vermona 1010, powermikser 1060, kolumny 1000H

1984.10.04 >> magnetofon kasetowy Unitra Deck-M-8011

GRAFIKA PRAWO CIĄŻENIA

1986.10.29 >> elementy scenografii koncertu pt. Prawo Ciążenia

INNE KONCERTY PRAWO CIĄŻENIA

1987.11.23 – koncert improwizowany, klub Zaścianek, Kraków

1987.10.22 – koncert improwizowany, klub Nurt, Poznań

1987.10.16 – koncert improwizowany, zamknięty dla braci Quay, Dom Kultury DK Pod Lipami, Poznań

1987.05.10 – koncert improwizowany, Teatr Dialog, Koszalin

1987.05.09 –  koncert improwizowany, Teatr Dialog, Koszalin

1987.03.27 – >> koncert pt. Prawo Ciążenia, Międzynarodowy Festiwal Muzyki Awangardowej Marchewka Carrot, Hala Gwardii, Warszawa

1987.03.16 – >> koncert pt. Prawo Ciążenia, klub Eskulap, Poznań

1987.01.10 – koncert pt. Prawo Ciążenia, klub Gwint, Białystok

1987.01.03 – koncert improwizowany, festiwal Kontrola `86, Rivera-Remont, Warszawa

1987.01.02 – koncert pt. Prawo Ciążenia, festiwal Kontrola `86, Rivera-Remont, Warszawa

1986.10.29 – koncert pt. Prawo Ciążenia, klub Nurt, Poznań

ZDJĘCIA Z KONCERTU PRAWO CIĄŻENIA

autor: Dariusz Wnykowicz

18.01.1986, klub Riviera-Remont, Warszawa

TŁO HISTORYCZNE W CZASIE KONCERTU W OCZEKIWANIU NA TO SAMO

Sytuacja polityczna w kraju pozostaje nadal tragiczna. Przez cały ubiegły rok 1985 trwają manifestacje i zanosi się na ich kontynuację. USA nakładają na Polskę sankcje. W kwietniu sejm powołuje Trybunał Konstytucyjny. Trwają drastyczne podwyżki cen mięsa, ale znoszą reglamentację cukru. W Puszczykowie umiera Arkady Fiedler, a we Wrocławiu odsłonięcie odnowionej po wojnie Panoramy Racławickiej. Prof. Zbigniew Religa przeprowadza pierwszą transplantację serca, a w Warszawie płonie Teatr Narodowy. W Krakowie zostaje pobity ks. Tadeusz Isakowicz-Zaleski. W świecie natomiast zostaje zaprezentowany nowatorski system operacyjny Windows 1.0. Poniższe zdjęcie przedstawia Poznań w czasie koncertu W Oczekiwaniu Na To Samo.

O KONCERCIE W OCZEKIWANIU NA TO SAMO

Koncert W Oczekiwaniu Na To Samo w klubie Riviera-Remont w Warszawie odbywa się 18 stycznia 1986 r. i jest to trzeci z sześciu koncertów z tym programem oraz trzeci koncert w ogóle po zmianie składu zespołu. Łamiemy tym samym zasadę jednorazowych koncertów. Jesteśmy akurat po >> sesji nagraniowej aktualnego programu koncertowego, która odbywa się dwa tygodnie wcześniej. Dlatego przed wyjazdem odbywa się tylko jedna próba. Upraszczamy i ujednolicamy scenografię do czarnego tła wykonanego z pofarbowanych na czarno dwunastu prześcieradeł. W tym programie gramy muzykę improwizowaną, przeplataną utworami komponowanymi z prezentacją ręcznie wykonanych grafik. Organizatorem koncertu jest Henryk Palczewski oraz Agencja Rock-Front Grzegorza Brzozowicza. Wyjeżdżamy w dniu koncertu porannym pociągiem Lech z poznańskiego dworca PKP. Towarzyszą nam przyjaciele zespołu: już nie grający w Reportażu Jacek Hałas i brat Piotra Łakomego Andrzej wraz z kolegą, skrzypek z zespołu Heppening Marek Czerniawski-Szpieganowicz, oraz dziewczyna Arnolda Ewa Polak wraz z koleżanką. Dzięki tak licznemu towarzystwu jest wesoło i mamy wsparcie przy niesieniem dużej ilości instrumentów. Gdy komunikacją miejską dojeżdżamy z Dworca Centralnego do klubu, rozpoczynamy montaż scenografii i próbę dźwięku z akustykiem. W tym czasie nagłaśnianiem koncertów w klubie zajmuje się, o ile pamiętam, Grzegorz Łapczyński lub Jarosław Bobrowicz. W Rivierze-Remont na scenie jest fortepian Steinway & Sons, dobry sprzęt i mikrofony. Koncert nagrywa Henryk Palczewski, ale niestety nie z konsolety lecz przez mikrofony. Grzegorz Brzozowicz podejmuje działania promocyjne koncertu, ale na początku jest garstka ludzi. Dopiero po czwartym utworze widownia zapełnia się. Szkoda, bo program jest całością i słuchanie go fragmentarycznie nie daje pełni przemyślanego programu. Do Warszawy zabieram aparat fotograficzny Zenit 12XP, którym kilka zdjęć wykonuje Jacek Hałas. Niestety w aparacie jest końcówka kolorowego filmu ORWO i w kiosku RUCH kupujemy jedyny film czarno-biały na 12 klatek. Jak zwykle, nasza scenografia oświetlona tylko jedną żarówką, uniemożliwia wykonanie bez statywu jakichkolwiek zdjęć. Dlatego z tego koncertu zachowuje się jedno ujęcie. Część  nagrań z tego koncertu ukazuje się na >> kasecie W Oczekiwaniu Na To Samo ARS.05, wydanej przez ARS2 Henryka Palczewskiego.

WYKONAWCY W OCZEKIWANIU NA TO SAMO

Andrzej Karpiński (22 lata) – perkusja, instrumenty perkusyjne, śpiew, scenografia, ilustracje, teksty

Piotr Łakomy (22 lata) – gitara basowa, instrumenty perkusyjne, niutnia, śpiew, ilustracje

Arnold Dąbrowski (21 lat) – fortepian, organy, śpiew

Paweł Paluch (21 lat) – fagot, flet drewniany, metalofon, śpiew

WYKONANE UTWORY  I TEKSTY Z ILUSTRACJAMI W OCZEKIWANIU NA TO SAMO

1983.01.03 >> ilustracja pt. Taniec Niedźwiadków (utwór instrumentalny)

1984.11.25 >> ilustracja pt. Dojrzewałem Na Zapleczu (utwór instrumentalny)

1985.02.10 >> tekst i ilustracja pt. Wakacje

1984.11.25 >> tekst i ilustracja pt. Dziecinne Pytania

1983.04.04 >> Witraż (utwór instrumentalny)

1984.12.16 >> tekst i ilustracja pt. Praptak

1985.09.01 >> ilustracja pt. Niedziela (utwór instrumentalny)

1985.10.05 >> tekst i ilustracja pt. P-oszukiwacze

1983.06.07 >> tekst i ilustracja pt. Wracałem Pokonany (Batalistyczny)

1985.10.02 >> tekst i ilustracja pt. Bydlątko

1984.07.27 >> tekst, ilustracja i antyobrazy pt. Prosimy nie powtarzać!

1985.10.02 >> tekst i ilustracja pt. Sen

1985.10.02 >> tekst i ilustracja pt. Reportaż

1984.11.25 >> tekst i ilustracja pt. Zbieg

1984.07.27 >> tekst i ilustracja pt. Do Czasu

1985.01.05 >> tekst i ilustracja pt. Epitafium Niechcianego

1984.07.27 >> tekst i ilustracja pt. Spójrz Na Mój Cień i Zgadnij Co Myślę?

1986.01.12 >> ilustracja pt. Kłopoty z Końcem (utwór instrumentalny)

1983.02.17 >> Muzyka Improwizowana

1985.10.02 >> tekst i ilustracja pt. Wybór

1985.09.01 >> ilustracja pt. Narcyz (utwór instrumentalny)

SPRZĘT I INSTRUMENTY PRAWO CIĄŻENIA

1985.05.20 >> gitara basowa Ibanez Roadstar II

1985.11.10 >> combo basowe Guyatone ZIP 300B

1985.10.17 >> organy Unitra B-2

1983.07.15 >> fortepian Steinway & Sons model D-274

1985.10.17 >> fagot Oscar Adler & Co

1983.07.05 >> metalofon, dzwonki walizkowe Melodia PRL

1985.09.02 >> perkusja Amati Lignalone CSRS

1985.09.02 >> talerz Paiste ride 18 cali formuła 602

1984.07.04 >> talerz china 16 cali Trowa NRD

1984.07.04 >> tamburyn 13 cali Amati CSRS

1984.07.04 >> triangle Amati CSRS

1984.07.04 >> tempelbloki Amati CSRS

1984.07.04 >> pałki gumowe i filcowe Amati CSRS

1983.01.07 >> dzwoneczki pasterskie Polmuz

1984.07.04 >> organki dmuchane Nutka zwane Niutnia

1984.07.04 >> gwizdek ceramiczny nazwany Kogucik

1984.07.04 >> klarnet dziecięcy Viola

1983.02.21 >> mikrofon Shure 565 Unisphere 10 szt.

1984.10.04 >> magnetofon kasetowy Unitra Deck-M-8011

O KONCERCIE W OCZEKIWANIU NA TO SAMO W MEDIACH

1986.03.15 >> Niezależny Informator P.Z. (Pod Ziemią) nr 19, Henryk Palczewski, Piła

1986.03.01 >> Non Stop nr 03 (162), Cezary Bystrzycki, Warszawa

INNE KONCERTY W OCZEKIWANIU NA TO SAMO

1986.08.30 >> koncert pt. W Oczekiwaniu Na To Samo, festiwal Poza Kontrolą 7, klub Rivera-Remont, Warszawa

1986.06.13 >> koncert pt. W Oczekiwaniu Na To Samo, festiwal Święto Twojej Muzyki, Chodzieski Dom Kultury CHDK, Chodzież

1986.06.08 >> koncert pt. W Oczekiwaniu Na To Samo, klub Pałacyk, Wrocław

1986.01.18 >> koncert pt. W Oczekiwaniu Na To Samo, klub Riviera-Remont, Warszawa

1985.12.07 >> koncert pt. W Oczekiwaniu Na To Samo, festiwal Rock Out, Wojewódzki Dom Kultury WDK, Piła

1985.10.17 >> koncert pt. W Oczekiwaniu Na To Samo, klub Nurt, Poznań

ZDJĘCIA Z KONCERTU W OCZEKIWANIU NA TO SAMO

autor: Jacek Hałas

17.10.1985, klub Nurt, Poznań

TŁO HISTORYCZNE W CZASIE KONCERTU W OCZEKIWANIU NA TO SAMO

Sytuacja polityczna w Polsce jest nadal tragiczna. Trwają manifestacje, a niezadowolenie społeczne narasta. Wybory parlamentarne 13 października 1985 roku zostają sfałszowane i zmanipulowane przez komunistyczne władze. 19 października przypada pierwsza rocznica zamordowania ks. Jerzego Popiełuszki – kapelana Solidarności, a od 2010 roku błogosławionego męczennika. Trwają represje SB wobec księży wspierających opozycję. Jest bardzo szaro i bardzo smutno. Nawet XI Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. Fryderyka Chopina „wygrywa” pianista z ZSRR, ale… znosi się reglamentację cukru. Rzecznik rządu Jerzy Urban wznawia z entuzjazmem współpracę polityczną Polski z Izraelem. Zbigniew Religa dokonuje w Zabrzu pierwszej w Polsce udanej transplantacji serca, a z fabryki sprzętu wojskowego zjeżdża ostatni egzemplarz motocykla WSK. W świecie natomiast Microsoft prezentuje system operacyjny Windows 1.0. Izrael ciągle bombarduje Palestyńczyków i siedzibę Jasira Arafata. Powstają linie lotnicze Emirates, a w USA prom kosmiczny Atlantis rozpoczyna swoją pierwszą misję. Dodatkowo na przełomie października i listopada ma miejsce najpierw zaćmienie Księżyca, a potem Słońca. Opisana sytuacja wystarczająco uzasadnia tytuł koncertu Reportażu „W Oczekiwaniu Na To Samo”. Poniższe zdjęcie przedstawia centrum Poznania w czasie koncertu.

O KONCERCIE W OCZEKIWANIU NA TO SAMO

Koncert W Oczekiwaniu Na To Samo w klubie Nurt w Poznaniu odbywa się w czwartek 17 października 1985 r. i jest to pierwszy z sześciu koncertów z tym programem po zmianie składu zespołu. Łamiemy własną zasadę jednorazowych koncertów, gdyż przygotowujemy materiał na styczniową >> sesję nagraniową , a program nie jest jeszcze gotowy. Redukujmy scenografię do czarnego tła wykonanego z pofarbowanych na czarno dwunastu prześcieradeł i pierwszy raz całość oświetlamy tylko jedną żarówką. Osiągamy w ten sposób bardzo teatralny klimat. Wchodzimy na wyższy poziom wykonawczy, przez co niezmienne przesłanie artystyczne staje się bardziej czytelne. Wśród instrumentów pojawia się fagot Pawła Palucha oraz pełnowymiarowe organy współbrzmiące z pianinem Arnolda Dąbrowskiego. Piotr Łakomy znajduje coraz więcej rozwiązań na nowym basie, a ja rozpoczynam przygodę ze strojeniem perkusji. Teraz jest w zespole dwóch profesjonalnych plastyków i dwóch profesjonalnych muzyków. W naturalny sposób powstają dwie frakcje; eksperymentalna i rocka tradycyjnego. Stare utwory otrzymują nowy aranż i są dostosowane formą do nowych kompozycji. Całość brzmi bardzo dobrze, pojawiają się cytaty z muzyki klasycznej. W warstwie tekstowej pozostajemy w nurcie reporterskiego przekazu, komentujemy politykę i relacje społeczne. Dlatego momentami jest ponuro i strasznie, ale w celu „zaśmiania” rzeczywistości pojawia się humor, brzmienia kabaretowe, a nawet muzyka dla dzieci. W programie „W Oczekiwaniu Na To Samo” rozpoczynamy prezentację nowych, ręcznie wykonanych na papierze grafik tuszem w sepiach. Organizatorem koncertu jest klub Nurt. Na scenie jest stare, ale nastrojone pianino, dobry sprzęt i kilka mikrofonów. Koncert nagrywa Henryk Palczewski, ale niestety nie z konsolety lecz przez mikrofony. Nagłaśnia nas Janusz Siemienas, gitarzysta zespołu Wielka Łódź, będący jednocześnie akustykiem w klubie Nurt. Jemu powierzamy także wykonanie kilku zdjęć, ale jak zwykle w takiej ciemności i bez statywu wychodzi to, co zawsze. Tego wieczoru w Poznaniu panuje jesienna, chłodna i pochmurna aura z temperaturą ok. 10°C.

WYKONAWCY W OCZEKIWANIU NA TO SAMO

Andrzej Karpiński (22 lata) – perkusja, instrumenty perkusyjne, śpiew, scenografia, ilustracje, teksty

Piotr Łakomy (22 lata) – gitara basowa, instrumenty perkusyjne, niutnia, śpiew, ilustracje

Arnold Dąbrowski (21 lat) – fortepian, organy, śpiew

Paweł Paluch (21 lat) – fagot, flet drewniany, metalofon, śpiew

WYKONANE UTWORY  I TEKSTY Z ILUSTRACJAMI W OCZEKIWANIU NA TO SAMO

1983.01.03 >> ilustracja pt. Taniec Niedźwiadków (utwór instrumentalny)

1984.11.25 >> ilustracja pt. Dojrzewałem Na Zapleczu (utwór instrumentalny)

1983.04.04 >> Witraż (utwór instrumentalny)

1984.07.27 >> tekst i ilustracja pt. Do Czasu

1985.02.10 >> tekst i ilustracja pt. Wakacje

1985.09.01 >> ilustracja pt. Niedziela (utwór instrumentalny)

1985.10.02 >> tekst i ilustracja pt. Bydlątko

1984.11.25 >> tekst i ilustracja pt. Dziecinne Pytania

1984.11.25 >> tekst i ilustracja pt. Zbieg

1984.12.16 >> tekst i ilustracja pt. Praptak

1983.02.15 >> tekst i ilustracja pt. Obrzęd

1985.10.02 >> tekst i ilustracja pt. Reportaż

1984.07.27 >> tekst, ilustracja i antyobrazy pt. Prosimy nie powtarzać!

1984.12.27 >> tekst i ilustracja pt. Zdarzenie

1983.06.07 >> tekst i ilustracja pt. Wracałem Pokonany (Batalistyczny)

1985.01.05 >> tekst i ilustracja pt. Ciągle Dalej

1984.07.27 >> tekst i ilustracja pt. Widoki

1985.01.05 >> tekst i ilustracja pt. Epitafium Niechcianego

1984.07.27 >> tekst i ilustracja pt. Spójrz Na Mój Cień i Zgadnij Co Myślę?

1984.12.16 >> tekst i ilustracja pt. Zlituj Się

1985.09.01 >> ilustracja pt. Narcyz (utwór instrumentalny)

SPRZĘT I INSTRUMENTY PRAWO CIĄŻENIA

1983.10.29 >> pianino Calisia Nokturn M105

1985.05.20 >> gitara basowa Ibanez Roadstar II

1985.10.17 >> organy Unitra B-2

1985.10.17 >> fagot Oscar Adler & Co

1983.07.05 >> metalofon, dzwonki walizkowe Melodia PRL

1985.09.02 >> perkusja Amati Lignalone CSRS

1985.09.02 >> talerz Paiste ride 18 cali formuła 602

1984.07.04 >> talerz china 16 cali Trowa NRD

1984.07.04 >> tamburyn 13 cali Amati CSRS

1984.07.04 >> triangle Amati CSRS

1984.07.04 >> tempelbloki Amati CSRS

1984.07.04 >> pałki gumowe i filcowe Amati CSRS

1983.01.07 >> dzwoneczki pasterskie Polmuz

1984.07.04 >> organki dmuchane Nutka zwane Niutnia

1984.07.04 >> gwizdek ceramiczny nazwany Kogucik

1984.07.04 >> klarnet dziecięcy Viola

1983.02.21 >> mikrofon Shure 565 Unisphere 3 szt.

1985.09.27 >> mikrofon AKG D-80 3 szt.

1984.10.04 >> magnetofon kasetowy Unitra Deck-M-8011

O KONCERCIE W OCZEKIWANIU NA TO SAMO W MEDIACH

1986.01.01 >> Non Stop nr 01 (160), Cezary Bystrzycki, Warszawa

1985.12.14 >> Informator P.Z. (Pod Ziemią) nr 17, Henryk Palczewski, Piła

1985.11.24 >> Tygodnik Pilski nr 47 (305), Henryk Palczewski, Piła

1985.10.05 >> Non Stop nr 10 (157), Jerzy Bojanowicz, Warszawa

INNE KONCERTY W OCZEKIWANIU NA TO SAMO

1986.08.30 >> koncert pt. W Oczekiwaniu Na To Samo, festiwal Poza Kontrolą 7, klub Rivera-Remont, Warszawa

1986.06.13 >> koncert pt. W Oczekiwaniu Na To Samo, festiwal Święto Twojej Muzyki, Chodzieski Dom Kultury CHDK, Chodzież

1986.06.08 >> koncert pt. W Oczekiwaniu Na To Samo, klub Pałacyk, Wrocław

1986.01.18 >> koncert pt. W Oczekiwaniu Na To Samo, klub Riviera-Remont, Warszawa

1985.12.07 >> koncert pt. W Oczekiwaniu Na To Samo, festiwal Rock Out, Wojewódzki Dom Kultury WDK, Piła

1985.10.17 >> koncert pt. W Oczekiwaniu Na To Samo, klub Nurt, Poznań

ZDJĘCIA Z KONCERTU W OCZEKIWANIU NA TO SAMO

autor: Janusz Siemienas

13.02.1985, klub Nurt, Poznań

TŁO HISTORYCZNE W CZASIE KONCERTU PROSIMY NIE POWTARZAĆ!

Około lutego 1985 roku rozpoczynają się przygotowania do karkołomnego projektu wielkiej przebudowy (okrągłego stołu), który odbywa się za cztery lata. Komuniści wchodzą głęboko w struktury opozycji do tego stopnia, że ludzie powoli tracą zaufanie do siebie wzajemnie i orientację kto kim jest, co opisuję w tekście z 1984.11.25 >> tekst i ilustracja pt. Zbieg. Krąży dowcip „…a potem była zmiana i szpak dziobał bociana”. Trwa proces przygotowywania przyszłych polityków, ludzi kultury i mediów do pracy, a ludzi do życia w złudzeniu wolności. Społeczeństwo jest zmęczone kłamstwem i codzienną dawką fałszywych informacji, nadal trwają brutalnie tłumione manifestacje wolnościowe w Poznaniu, Gdańsku, Łodzi, Wrocławiu i Krakowie. Ludzie pamiętają zniesiony raptem dwa lata temu pod symboliczną datą 22 lipca stan wojenny. Dla komunistów scena polityczna względnie przygotowana, ogłaszają stopniowe obniżki cen i zniesienie reglamentacji towarów, młodzi i starzy obywatele zajęci codziennym życiem. Wydarzenia u sąsiadów i na świecie również sprzyjają kontrolowanej zmianie władzy tzw. pierestrojce (przebudowie). Poza tym w marcu sejm ustanawia odznaczenie państwowe Krzyż Oświęcimski, z Polski wydalony jest attaché wojskowy Stanów Zjednoczonych z rodziną, a w kwietniu pożar niszczy budynek Teatru Narodowego. Równolegle w ZSRR władzę obejmuje Gorbaczow i w Genewie rozpoczynają się rozmowy pokojowe USA-ZSRR. W Hiszpanii w katastrofie lotniczej ginie 148 osób, w USA powstaje pierwsza, komercyjna strona internetowa, sonda Voyager 2 dociera do Urana i rozpoczyna się misja wahadłowca Discovery. Takie w skrócie wydarzenia towarzyszą nam w okresie nagrań i koncertu Prosimy Nie Powtarzać!.

O KONCERCIE PROSIMY NIE POWTARZAĆ!

Po dwóch tygodniach od nagrań dla Recommended Records postanawiamy nagrany materiał przedstawić na żywo. Dotąd każdy program koncertowy wykonujemy jeden raz. Podoba nam się taka formuła i od tej pory chcemy grać koncerty jednorazowe. Program zawiera wiele oryginalnych rozwiązań artystycznych, ale obawiamy się, że z powodu małej ilości prób i słabej techniki wykonawczej, rozwiązania te mogą być dla słuchaczy nieczytelne. Program zawiera wiele aluzji politycznych i obawiamy się, że ktoś może donosić. Dlatego tytułujemy go Prosimy nie Powtarzać!. Dzień przed koncertem całą scenę wraz z podłogą, sufitem i pianinem wyklejamy gazetami, a konkretnie tygodnikiem propagandy komunistycznej „Rzeczywistość”. Piotr Łakomy przygotowuje ponad metrowej wysokości, styropianową papugę i maluje ją w zmyślone barwy. Papuga jest podczas koncertu jedynym, kolorowym elementem sceny, gdyż gazety wraz z instrumentami stanowią mozaikę szarości. Papuga jest przyczepiona w miejscu kiczowatej kuli dyskotekowej, a konkretnie do jej silniczka obrotowego. Tak więc ptak obraca się w trakcie koncertu wokół własnej osi, a my wysyłamy sygnał o „nie powtarzaniu” tego co przekazujemy. Scena jest oświetlona tylko jednym, ale silnym reflektorem o mocy 1000W, rzucającym na całość surowe, białe światło. W ramach sarkazmu naklejam na mój bęben basowy w miejscu, gdzie zazwyczaj producenci podają markę instrumentu, napis… perkusja. Jest to pierwszy koncert, na którym prezentujemy osobne ilustracje do każdego utworu. Piotr grający obok sztalugi zmienia je ręcznie podczas gry. Ilustracje są przygotowane na szybko, w prostej formie, malowane czarnym tuszem na arkuszach papieru 70×50 cm. Na następne koncerty ilustracje są przygotowane staranniej i w technice tempery. Szkoda, że już w latach 80. giną wszystkie negatywy z tego koncertu. Zachowuje się tylko kilka, uszkodzonych odbitek na papierze fotograficznym lub ksero, nieudolnie ratowanych czarnym cienkopisem. Autorem zdjęć jest Dariusz Wnykowicz. Materiał ten zostaje wydany na kasecie >> Prosimy nie Powtarzać! ARS-04 & AML-23

WYKONAWCY PROSIMY NIE POWTARZAĆ!

Andrzej Karpiński (22 lata) – perkusja, drugi werbel na nogę, mandolina, metalofon, mikser kuchenny, instrumenty perkusyjne, teksty, ilustracje, śpiew

Piotr Łakomy (22 lata) – gitara basowa, phaser, hi-hat, kamlotki, klarnecik dziecięcy, odkurzacz, instrumenty perkusyjne, śpiew

Jacek Hałas (21 lat) – pianino, tekst, śpiew

Andrzej Łakomy (19 lat) – gościnnie  w utworze Zbieg i Zdarzenie, trąbka

WYKONANE UTWORY I TEKSTY Z ILUSTRACJAMI PROSIMY NIE POWTARZAĆ!

1984.11.01 >> Punkt Wejścia – Punkt Wyjścia (utwór instrumentalny)  (sygnał interwizji)

1984.07.27 >> tekst i ilustracja pt. Dingo

1984.01.04 >> ilustracja pt. Jacola (utwór instrumentalny)

1984.07.19 >> tekst i ilustracja pt. Drugie Wrażenie

1983.03.10 >> ilustracja pt. Jazz (utwór instrumentalny)

1984.11.01 >> ilustracja pt. Sam Solo (utwór instrumentalny)

1984.11.25 >> ilustracja pt. Dojrzewałem Na Zapleczu (utwór instrumentalny)

1984.07.27 >> tekst i ilustracja pt. Widoki

1984.07.27 >> tekst, ilustracja i antyobrazy pt. Prosimy nie powtarzać!

1984.07.27 >> tekst i ilustracja pt. Do Czasu

1984.11.25 >> tekst i ilustracja pt. Dziecinne Pytania

1984.07.27 >> tekst i ilustracja pt. Wyjaśnienie

1983.06.07 >> tekst i ilustracja pt. Płynnie

1983.06.07 >> tekst i ilustracja pt. Wracałem Pokonany (Batalistyczny)

1984.07.27 >> tekst i ilustracja pt. Talerz leży czy stoi?

1983.02.15 >> tekst i ilustracja pt. Obrzęd

1983.02.18 >> tekst i ilustracja pt. R1 -Dzięcioła Byłem

1984.07.27 >> tekst pt. Zwierzenia Kreta

1984.11.25 >> ilustracja pt. W Dzień Kiedy Nie Było Prądu (utwór instrumentalny)

1983.10.16 >> tekst i ilustracja pt. Oł Yest

1984.12.27 >> tekst i ilustracja pt. Zdarzenie

1984.12.16 >> tekst i ilustracja pt. Praptak

1984.12.16 >> tekst i ilustracja pt. Słońce Czerwieni

1984.12.16 >> tekst i ilustracja pt. Zlituj Się

1984.11.25 >> tekst i ilustracja pt. Zbieg

1984.07.27 >> tekst i ilustracja pt. Kołysanka na Pobudkę

1984.11.01 >> Punkt Wejścia – Punkt Wyjścia (utwór instrumentalny) (sygnał interwizji)

Nagrania studyjne w/w utworów:

>>  1985.01.29 >> nagrania dla Recommended Records, klub Nurt, Poznań

SPRZĘT I INSTRUMENTY PROSIMY NIE POWTARZAĆ!

1982.10.20 >> hi-hat, stopa, statywy Szpaderski Łódź

1984.12.10 >> perkusja Polmuz okleina chrom

1984.07.04 >> talerz china 16 cali Trowa NRD

1983.05.10 >> werbel głęboki 8 cali Szpaderski PRL

1984.07.04 >> tamburyn 13 cali Amati CSRS

1984.07.04 >> triangle Amati CSRS

1984.07.04 >> tempelbloki Amati CSRS

1984.07.04 >> pałki gumowe i filcowe Amati CSRS

1983.07.05 >> klosz grzejnika Słoneczko PRL

1984.07.19 >> gitara basowa Jolana Basso IX CSRS

1983.10.05 >> Phaser Boss PH-1R

1985.02.13 >> wzmacniacz basowy Labsound z kolumną

1983.07.05 >> metalofon, dzwonki walizkowe Melodia PRL

1982.11.25 >> trąbka Polmuz

1983.01.07 >> mandolina Defil

1983.01.07 >> dzwoneczki pasterskie Polmuz

1984.07.04 >> organki dmuchane Nutka zwane Niutnia

1984.07.04 >> gwizdek ceramiczny nazwany Kogucik

1984.07.04 >> klarnet dziecięcy Viola

1983.10.29 >> pianino Calisia Nokturn M105

1981.06.05 >>mikrofon Unitra Tonsil MDU-39

1983.02.21 >> mikrofon Shure 585 SA

1981.06.05 >>mikrofon AKG D-190

1981.06.05 >> zestaw nagłośnieniowy Peavey powermikser XR600, FH-1, C700 i 115-BW Continental

1984.10.04 >> magnetofon kasetowy Unitra Deck-M-8011

GRAFIKA PROSIMY NIE POWTARZAĆ!

1985.02.13 >> rysunki i projekty scenografii pt. Prosimy Nie Powtarzać!

1985.02.13 >> rekwizyty scenografii pt. Prosimy Nie Powtarzać!

1984.12.10 >> rysunki instrumentów

O KONCERCIE PROSIMY NIE POWTARZAĆ! W MEDIACH

1985,03.01 >> Gazeta Poznańska, Marek Nowak ps. Bemol, Poznań

1985.02.17 >> Tygodnik Pilski nr 07 (265), Henryk Palczewski, Piła

ZDJĘCIA Z KONCERTU PROSIMY NIE POWTARZAĆ!

autor: Dariusz Wnykowicz

1984.09.24-25, Od Nowa Toruń, Riviera-Remont Warszawa

TŁO HISTORYCZNE W CZASIE KONCERTU MUZYKA POTRZEBNA I LEARN TO TALK

Rok 1984 to wzmożona działalność komunistycznej służby bezpieczeństwa przeciwko narodowi. Porwania toruńskie oraz liczne aresztowania działaczy Solidarności (w maju 686 osób). Jednak niewątpliwie najważniejszym wydarzeniem października 1984 roku jest zamordowanie kapelana Solidarności księdza Jerzego Popiełuszkę, obecnie błogosławionego męczennika Kościoła Katolickiego. Czterech komunistów z SB na zlecenie władzy uprowadza, torturuje i zabija księdza, a jego związane ciało w worku obciążonym kamieniami wrzucają z tamy we Włocławku do Wisły. Niespełna dwa tygodnie później ciało księdza zostaje wyłowione i odbywa się pogrzeb, będący jednocześnie narodową manifestacją antykomunistyczną. Ulicami Warszawy przemierza ponad 600 tys. ludzi, a sprawa odbija się głośnym echem w świecie. Mamy 21 lat i jedyne co możemy zrobić to poprzez teksty i muzykę potępiać zgotowaną nam rzeczywistość jak tylko się da. Poniżej poznański dworzec kolejowy PKP w roku 1984, miejsce inspirujące do napisania wielu tekstów Reportażu.

O KONCERCIE MUZYKA POTRZEBNA I LEARN TO TALK

W 1984 roku źle się dzieje w polityce, ale mamy dużo szczęścia w życiu prywatnym Reportażu. Wszyscy jesteśmy po maturach Liceum Plastycznego i chcemy zdawać na ASP, ale udział w egzaminach jest przeniesiony na następny rok. Jesteśmy z Marzeną już od roku małżeństwem, latem przychodzi na świat Filip. Odbywa się zaledwie kilka prób w lutym i w lipcu. Mamy wiele pomysłów i rozbudowujemy swoje instrumentarium. Henryk Palczewski ciągle przesyła nam recenzje kolejnych nagrań Reportażu wydawanych na zachodzie. Dowiadujemy się, że we wrześniu 1984 roku przyjeżdża do Polski duet Skeleton Crew, czyli Fred Frith i Tom Cora. Na prośbę Freda Fritha Reportaż ma wystąpić przed Skeleton Crew. To pierwszy przyjazd i pierwsze koncerty Freda Fritha w Polsce. Ich koncerty w Polsce organizuje Mick Hobbs z wytwórni Rough Trade, muzyk m.in. The Work, This Heat, Officer. Rozpoczyna on w ten sposób współpracę koncertową z Henrykiem Palczewskim i Grzegorzem Brzozowiczem. teraz otwiera się przed nami całe towarzystwo zachodnich muzyków awangardowych, związanych szczególnie z ruchem Rock in Opposition. Na zasadzie przeciwieństwa i jako ciekawostka interesuje ich socjalizm, w którym żyjemy, ale raczej z pozycji kanapy. Nik z nich nie chciałby tutaj tworzyć i mieszkać. Z tej ciekawości sporadycznie biorą udział w różnych festiwalach, np. w corocznym Festiwalu Piosenki Politycznej (Festival des politischen Liedes) w Niemczech Wschodnich. Dlatego występy w Polsce są dla nich tylko kwestią czasu i to stopniowo następuje. Zatem przygotowujemy się do koncertów ze Skeleton Crew w Toruniu i Warszawie. Adekwatnie do napiętej sytuacji politycznej program tytułujemy Muzyka Potrzebna. Wybieramy utwory i teksty bardzo polityczne. Nagrania z warszawskiego koncertu zostają wydane na >> kasecie Front Rock 1 ARS2 03. Niestety dziesięć lat później, w 1994 roku Tom Cora umiera w wieku 44 lat na południu Francji, gdzie wiele lat mieszka ze swoją żoną, awangardową wokalistką Catherine Jauniaux z zespołu Aksak Maboul. Natomiast dopiero 22 lata później ma miejsce kolejny >> wspólny koncert Reportażu z Fredem Frithem.

O KONCERTACH REPORTAŻU ZE SKELETON CREW W DZIENNICZKU ZJEŻDŻAŁEM DO GÓRY

autor: Andrzej Karpiński  wrzesień 1984

Heniu dostał też wiadomość, że nasza muzyka ukaże się na kompilowanych kasetach w USA i we Francji. W USA na kompilowanej kasecie przez Davida Solomonoffa ma znaleźć się fragment „Domatora” a na kasecie firmy Party Sounds Records podobno nagrany ma być już we wrześniu 1984 roku cały koncert „Domator”. We Francji natomiast… (wyrwana kartka) …do Torunia przyjechaliśmy około dziesiątej rano jako sześcioosobowa grupa. Taksówkami pojechaliśmy do klubu „Od Nowa”. Zostawiliśmy instrumenty i poszliśmy odpocząć do hotelu. Skeleton Crew jeszcze nie przyjechał. Po południu miały się odbyć ich i nasze próby. Przyjechaliśmy więc do klubu. Sprzęt był już rozstawiony. Kiedy my odpoczywaliśmy na scenie po rozstawieniu naszych instrumentów otworzyły się boczne drzwi sceny i jakichś dwóch ludzi wnosiło z samochodu sprzęt na scenę. Było to dużo skrzynek, pudełek, zawiniątek. Zdziwiliśmy się kiedy wyglądający na pomocników fizycznych dwaj mężczyźni zaczęli do siebie rozmawiać po angielsku. Nie wiedzieliśmy tylko który to Frith a który Cora. Niebawem wszystko się wyjaśniło, kiedy zjawił się bardzo sympatyczny tłumacz z „Riviery” w Warszawie. Poznaliśmy się z nim a on poznał nas ze Skeleton Crew. Odbyła się ich próba na której zaprezentowali swoje instrumenty i swoje umiejętności. Nie chciało mi się wierzyć, że widzę przed sobą człowieka wokół którego panowała już legenda. Może to dziecinne z mojej strony ale bardzo się cieszyłem, że Frith pożyczył ode mnie werbel a Cora brek (obecnie hi-hat) i krzesełko do perkusji. Podczas próby Skeleton Crew, gdy my siedzieliśmy przed sceną nagle zjawił się nasz kolega, który przywiózł nam z Poznania nasze białe płótno z wypisanymi utworami. Zostawiliśmy je niechcący na dworcu w Poznaniu. Przyjechali też chłopcy z grupy „Happening”, widziałem kilka osób z Piły trochę kolegów ze szkoły. Zjawił się też Mariusz Peno z kolegą. Zainteresowanie było duże. Były plakaty reklamowe. Była też reklama w radiowej „Trójce”. Potem my mieliśmy próbę. Akustyk był fatalny, po prostu złośliwy, im i nam również psuł złośliwie brzmienie. O godzinie dziewiętnastej zaczął się koncert. Graliśmy około czterdzieści minut i nasz koncert pt. „Muzyka Potrzebna” został przyjęty pozytywnie. Zdjęcia robił nasz kolega ze szkoły Dariusz Wnykowicz, który na następny dzień do Warszawy nie mógł z nami jechać i w zasadzie są to jedyne zdjęcia z tych koncertów. Z nagraniami była sprawa odwrotna, bo w Toruniu ze względu na brak specjalnych kabli było to niemożliwe ale są za to nagrania z koncertu w Warszawie. Oto kilka zdjęć z koncertu w Toruniu. To nie żart, po prostu każda klatka z filmu była prześwietlona, gdyż Darek robiący zdjęcia pierwszy raz obsługiwał zachodnią lampę błyskową i jak widać nie wyszło mu to. Cóż, stało się, musieliśmy mu to wybaczyć. Tak więc potwierdziło się to, że do koncertowych zdjęć mieliśmy zawsze pecha. Postanowiliśmy w przyszłości zadbać o te sprawy. Po toruńskim koncercie odbyła się nasza rozmowa ze Skeleton Crew prowadzona za pomocą tłumacza z Riviery. Dowiedzieliśmy się że bardzo dużo rzeczy o nich, o innych zespołach często nam jeszcze nie znanych i w ogóle o atmosferze i zasadzie działania zachodniego podziemia muzycznego. Fred Frith po tej rozmowie przestał być dla nas idolem. Okazał się całkiem zwyczajnym, skromnym człowiekiem. To dziwnie się rozmawiało z człowiekiem żyjącym na co dzień z zachodnim ruchem muzycznym. Tym bardziej, że człowiek ten bardzo wiele tam znaczył. Całe to spotkanie trwało do późnego wieczora i atmosfera była wspaniała. Nie okazywali żadnej wyższości, o nic się nie sprzeczali a na każde pytanie odpowiadali wyczerpująco i z humorem. Dominowały trzy tematy; muzyka na tle polityki, życie prywatne muzyków i związane z tym kłopoty oraz najświeższe o tym co aktualnie się dzieje się w artystycznej muzyce na świecie. W tym ostatnim temacie my nie braliśmy udziału. Słuchaliśmy. Na następny dzień rano Marzena wróciła do domu, gdyż bała się o Filipka, który został z teściową. My natomiast rano, po wyjściu z hotelu jako ośmioosobowa grupa udaliśmy się na dworzec i na pociąg do Warszawy. Jechał Frith, Cora, tłumacz, Heniu, Jacek, Piotr z bratem i ja. Sprzęt Skeletona pojechał wcześniej do Warszawy wynajętym z Riviery i kompletnie załadowanym „Polonezem”. Nie było tam ani trochę miejsca, żeby chociaż jeden z naszych bagaży tam włożyć. Wszystko dźwigaliśmy. W pociągu wszyscy spaliśmy. Po przyjeździe do Warszawy udaliśmy się miejskim autobusem do szpanerskiego hotelu, w którym od razu zjedliśmy śniadanie. Dziwnie się tam na nas patrzyli, szczególnie na Toma Corę w swej czarnej kamizelce, niebieskiej koszuli z czerwonymi guzikami i luźnych spodniach od garnituru z nieświeżymi nogawkami. Na szczęście mieli dużo pieniędzy. Rachunek wynosił kilka tysięcy. Frith i Cora poszli zwiedzić Warszawę a my udaliśmy się do Riviery na próbę. Zaczęliśmy rozstawiać nasze instrumenty. Po jakimś czasie zjawił się na scenie Mick Hobbs, który już dwa dni czekał w Warszawie na swych kolegów Fritha i Corę. Mick Hobbs (The Work, Officer, This Heat) był z firmy Rough Trade i miał również spotkać się tu z Heniem w celu wymiany płyt i informacji o nas (nagrania). Potem próba Skeletona i nasza. Niebawem koncert. Nasz był lepszy niż w Toruniu, ale ich był gorszy. Zdjęć nie ma. Nie miał kto robić. Ktoś wprawdzie robił ale do prasy i tylko Skeletonowi. Za to nagrania wyszły dobrze. Po koncercie ku naszemu zdziwieniu Cora powiedział, że to co robimy bardzo mu się podoba. Jednocześnie sam przyznał, że ich koncert w Toruniu był dużo lepszy od obecnego. Rzeczywiście tak było. Publiczność wyszła a my wszyscy pakowaliśmy instrumenty. Nagle zjawił się obrażony na nas Cezary Ostrowski. Rozmawiał trochę z Heniem. Przepraszał go za złośliwe listy pod jego adresem. Gdy zobaczył nas to zniknął. Potem pożegnaliśmy się ze Skeletonem, który jechał na dalsze koncerty do Krakowa i Wrocławia. Postanowiliśmy zostać tę noc w Warszawie i udaliśmy się do kolegi Henia na imprezę. Piotr z bratem pojechał wcześniej, bo Piotr musiał zdążyć do pracy. Następnie rano Jacek i ja wróciliśmy z resztą bagaży do Poznania. Heniu jechał prosto do Piły. (zachowano oryginalną pisownię nazw i zwrotów)

WYKONAWCY MUZYKA POTRZEBNA

REPORTAŻ:

Andrzej Karpiński (21 lat) – perkusja, instrumenty perkusyjne, mandolina, dzwonki, teksty, śpiew

Piotr Łakomy (21 lat) – gitara basowa, mandolina, śpiew

Jacek Hałas (20 lat) – pianino, śpiew

WYKONAWCY LEARN TO TALK

SKELETON CREW:

Fred Frith (35 lat) – gitara, skrzypce, miniklawiatury, elektronika, bęben basowy, werbel, hi-hat, śpiew

Tom Cora (31 lat) – wiolonczela, gitara basowa, bęben basowy, hi-hat, śpiew

WYKONANE UTWORY I TEKSTY MUZYKA POTRZEBNA

1984.01.04 >> ilustracja Jacola (utwór instrumentalny)

1983.06.29 >> Obrazeczek Dziadzi (utwór instrumentalny)

1983.06.07 >> tekst i ilustracja pt. Wracałem Pokonany (Batalistyczny)

1984.07.27 >> tekst, ilustracja i antyobrazy pt. Prosimy nie powtarzać!

1982.12.05 >> Piedestał (utwór instrumentalny)

1984.07.27 >> tekst i ilustracja pt. Kołysanka na Pobudkę

1984.07.27 >> tekst i ilustracja pt. Wyjaśnienie

1984.07.27 >> tekst i ilustracja pt. Widoki

1983.02.15 >> tekst i ilustracja pt. Obrzęd

1984.07.27 >> tekst i ilustracja pt. Spójrz Na Mój Cień i Zgadnij Co Myślę?

1984.07.27 >> tekst i ilustracja pt. Do Czasu

1984.07.19 >> tekst i ilustracja pt. Drugie Wrażenie

SPRZĘT I INSTRUMENTY MUZYKA POTRZEBNA

1987.02.22 >> fortepian Steinway & Sons model D-274 (Warszawa)

1983.06.04 >> pianino Wagner (Toruń)

1984.07.19 >> gitara basowa Jolana Basso IX CSRS

1983.10.05 >> Phaser Boss PH-1R

1983.07.05 >> metalofon, dzwonki walizkowe Melodia PRL

1983.01.07 >> mandolina Defil

1982.10.20 >> hi-hat, stopa, statywy Szpaderski Łódź

1984.07.04 >> talerz china 16 cali Trowa NRD

1983.05.10 >> werbel głęboki 8 cali Szpaderski PRL

1984.07.04 >> tamburyn 13 cali Amati CSRS

1984.07.04 >> triangle Amati CSRS

1984.07.04 >> tempelbloki Amati CSRS

1984.07.04 >> pałki gumowe i filcowe Amati CSRS

1983.07.05 >> klosz grzejnika Słoneczko PRL

1983.01.07 >> dzwoneczki pasterskie Polmuz

1983.02.21 >> mikrofon Shure 565 Unisphere 9 szt.

O KONCERCIE MUZYKA POTRZEBNA I LEARN TO TALK W MEDIACH

1984.11.01 >> Non Stop nr 11 (146), Sławomir Gołaszewski, Warszawa

1984.10.14 >> Magazyn Razem nr 42 (405), Kamil Sipowicz, Warszawa

1984.10.07 >> Magazyn Razem nr 41 (404), Henryk Palczewski, Warszawa

1984.10.04 >> Informator P.Z. (Pod Ziemią) nr 08, Henryk Palczewski, Piła

1984.09.28 >> Tygodnik Pilski nr 39 (244), Henryk Palczewski, Piła

1984.09.09 >> Tygodnik Pilski nr 38 (243), Henryk Palczewski, Piła

1984.09.06 >> Informator P.Z. (Pod Ziemią) nr 07, Henryk Palczewski, Piła

1984.09.02 >> Tygodnik Pilski nr 37 (242), Henryk Palczewski, Piła

ZDJĘCIA Z KONCERTU MUZYKA POTRZEBNA I LEARN TO TALK

autor: nieznany, screeny, rekonstrukcja cyfrowa

1983.11.29, klub Nurt, Poznań

TŁO HISTORYCZNE W CZASIE KONCERTU DOMATOR

22 lipca kończy się stan wojenny. Można się przemieszczać, powoli powracają koncerty i życie kulturalne. Jednak jak to się mówi: „niesmak pozostał”. Z wydarzeń krajowych w listopadzie rozpoczynają się starania o beatyfikację kardynała Stefana Wyszyńskiego. Przywraca się reglamentację masła, tłuszczów i margaryny. Do Polski przyjeżdża szef KGB Czebrikow aby sprawdzić lojalność polskich instytucji państwowych, wykryć nieprawidłowości i zacieśnić kontrolę nad społeczeństwem po zniesieniu stanu wojennego. W grudniu żona Wałęsy odbiera nagrodę Pokojową Nagrodę Nobla. Natomiast z wydarzeń na świecie w listopadzie USA dokonują inwazji na Grenadę. Następuje trzęsienie ziemi we wschodniej Turcji. Trwa wojna izraelsko-libańska. Dochodzi do katastrofy Boeinga 737 Angola Airlines. Ogłasza się niepodległość tureckiej części Cypru. Niemcy instalują na swoim terytorium amerykańskie rakiety Pershing II. ZSRR zawiesza rozmowy rozbrojeniowe z USA. Z sejfów w Porcie lotniczym Londyn-Heathrow „ktoś” kradnie 26 mln funtów w złocie. Pod Madrytem rozbija się Boeing 747 kolumbijskich linii Avianca i ginie 181 osób. ONZ wzywa ZSRR do wycofania się z Afganistanu. A w Poznaniu kończy się remont w klubie Nurt i możemy do niego powrócić z tymczasowych prób w klubie Trops.

O KONCERCIE DOMATOR

Mieszkam w centrum Poznania przy ul. Młyńskiej z bardzo utalentowanym malarzem Andrzejem Wróblem. Uczę się od niego więcej niż na szkolnych lekcjach malarstwa. Niedaleko jest Stary Rynek, gdzie przy tzw. Galerii na Sznurku sprzedaję na bieżące utrzymanie dużo akwarelek zachodnim turystom. Właścicielem galerii jest bardzo zaradny „Marcin” (Roman Marciniak). Mija dopiero trzy miesiące od oficjalnego zniesienia stanu wojennego. Panuje specyficzna radość w goryczy. Ludzie siedzą przed skrzynką kłamstwa – telewizorem. Stan wojenny skutecznie studzi życie towarzyskie, robi z ludzi… domatorów. Próbujemy się rozweselać poprzez abstrakcyjną twórczość. W październiku, na próbach bez nagłośnienia w mieszkaniu Jacka Hałasa, powstają utwory: Jazz, Oł jest, Dawaj-Dawaj, Muszki Odrzutowe, Dziś Jest Twój dzień oraz tytułowy Domator. Domator to zbitka dźwiękowych czołówek popularnych w tamtym czasie programów telewizyjnych, (Radzimy Rolnikom, Bajki z Mchu i Paproci, Dziennik TV, coś z horroru, itp.). W Nurcie, oprócz Ryszarda Chomicza (*1961 – +1997) pracuje organizacyjnie Bogdan Kuncewicz związany z klubem Browar przy ul. Śniadeckich, plakatami zajmuje się Krzysztof Krawiec, a niedługo kierownikiem zostaje Janusz Borowik. Muzyka z tego koncertu zostaje wydana na drugiej kasecie wydawnictwa ARS2 Henryka Palczewskiego >> Stay At Home. Więcej o koncercie Domator z dzienniczka poniżej.

O KONCERCIE DOMATOR W DZIENNICZKU ZJEŻDŻAŁEM DO GÓRY

autor: Andrzej Karpiński,  listopad 1983

…chodziliśmy na próby. W takich warunkach pracowaliśmy prawie dwa tygodnie do dnia koncertu. W międzyczasie podjęliśmy decyzję o zorganizowaniu naszego występu nie w „Tropsie” lecz w klubie „Nurt”, gdzie znaliśmy z przeszłości część kierownictwa i gdzie sprzęt został już naprawiony. Odbyła się więc poważna rozmowa między nami, a kierownikiem klubu, którym teraz był pan Chomicz. Rozmowa dotyczyła traktowania nas poważnie oraz tego, że my sami będziemy decydować o terminach naszych koncertów. Omówiliśmy też terminy prób i sprawę sprzętu muzycznego. Wyrażono zgodę na naszą ponowną przynależność do tego klubu. Był jednak jeden mankament. Otóż w klubie tym formował się nowy zespół o nazwie „Mr. Zoob” i była to główna grupa tego klubu, a co za tym idzie byli jedynymi, pośrednimi „właścicielami” sprzętu i te sprawy mieliśmy z nimi uzgodnić. W klubie tym funkcjonowały teraz tylko dwa zespoły, „Reportaż” i „Mr. Zoob. Innych zespołów klub już nie przyjmował, bo robił się tłok. Między dwoma, klubowymi zespołami była tylko jedna różnica polegająca na tym, że oni i my rozwijaliśmy się w dwóch różnych kierunkach, ale to nikomu nie przeszkadzało. Przynajmniej wykluczona była rywalizacja. Przenieśliśmy więc nasze instrumenty do „Nurtu” i znaleźliśmy się w tym klubie po raz trzeci. Zrobiliśmy pierwszą i ostatnią przed koncertem próbę, bowiem za dwa dni, 29 listopada 1983 r. ustaliliśmy termin koncertu. Te dwa dni przeznaczyliśmy na rozwieszenie kilku własnoręcznych plakatów w mieście i na przygotowanie scenografii sceny. Klub postarał się nawet o wykonanie dwóch, dużych, reklamowych plansz umieszczonych w centrum miasta. Ja pożyczyłem od Marzeny z pracy (z Teatru Muzycznego) duży, bujany fotel dla Wojtka Wozińskiego – „Domatora”. Jacek przyniósł z domu długi dywan, białe prześcieradła zawieszone jako tło sceny oraz serwetkę i wazonik z kwiatkami. Pożyczyliśmy też klubowy wieszak i telewizor. Scenę oświetliliśmy błękitem, a reszta atmosfery, która zapanowała opisałem wcześniej. W dzień koncertu znów poprosiliśmy naszego jeszcze niedawnego „opiekuna” Cezarego o przyjście z magnetofonem i nagranie naszego koncertu. Przygotowaliśmy 25 utworów. Zostawiliśmy te wszystkie z koncertów w Warszawie i dodaliśmy utwór „Madej”, oraz trzy nowe kompozycje powstałe na próbach w „Tropsie”. Oczywiście większość utworów została przerobiona i dopasowana charakterem do tematu koncertu, którego treść nie byłaby czytelna bez naszej podpowiedzi w formie scenografii. Przygotowaliśmy dla publiczności kilkadziesiąt odbitych na ksero programów koncertu. Od zespołu „Mr. Zoob” pożyczyliśmy perkusję „Amati” i wzmacniacz basowy „Mallroy”. Klawisze grały przez klubowego Fendera a z przodu stały również klubowe wzmacniacze i kolumny „H-H”, oraz „Peavey”. Pianino, wokale i transmisje nagłośnione były przez mikrofony „Shure” i „AKG”. Całość nagłaśniał znany już nam trochę klubowe akustyk. Sprzęt mieliśmy wspaniały. O godzinie dziewiętnastej zaczęliśmy grać. Przybyło około sto pięćdziesiąt osób. Graliśmy około półtorej godziny i nikogo nie udało się nam wyprosić w czasie koncertu. Wytrwali wszyscy i z tego co słyszałem niewiele osób nudziło się, choć dokładnie nie pamiętam atmosfery po koncercie. Pamiętam tylko, że przyszło do nas z gratulacjami dużo znajomych osób ze szkoły. Nic dziwnego, do nich chyba najpełniej trafiło to, co chcieliśmy przekazać w odległej przenośni „Domator”. Po koncercie przyszedł również do nas kierownik dawnego klubu „Dno” przy PWSSP Tomek Wilmański przenosząc nam reklamowe >> prospekty klubu, w których między innymi zamieszczone było nasze zdjęcie z koncertu w tym klubie przed dziewięcioma miesiącami. Oświadczył nam również, że należymy jako jedyni w formie zespołu muzycznego do kilkunastu członków dopiero co powstającej w tym klubie „Galerii Aktywności Twórczej” również pod jego kierownictwem. Podziękowaliśmy za pamięć o nas, lecz to wszystko i tak nie miało wpływu na nasze muzyczne życie.

WYKONAWCY MUZYKA POTRZEBNA

Andrzej Karpiński (20 lat) – perkusja, teksty, śpiew, scenografia

Piotr Łakomy (20 lat) – gitara basowa, śpiew

Jacek Hałas (19 lat) – pianino, mini klawiatury, metalofon, mandolina, trąbka, flet, śpiew

WYKONANE UTWORY I TEKSTY DOMATOR

1983.10.25 >> Domator (utwór wizualno-instrumentalny)

1983.02.15 >> tekst i ilustracja pt. Obrzęd

1983.01.03 >> ilustracja pt. Taniec Niedźwiadków (utwór instrumentalny)

1982.10.16 >> tekst pt. Galart

1983.01.03 >> Piedestał (utwór instrumentalny)

1983.06.07 >> tekst i ilustracja pt. Wracałem Pokonany (Batalistyczny)

1983.07.10 >> tekst pt. Neony

1981.11.30 >> tekst pt. Miasto (Elektryczne Miasto)

1983.03.10 >> ilustracja pt. Jazz (utwór instrumentalny)

1983.02.18 >> tekst i ilustracja pt. R2

1982.11.09 >> tekst pt. Zima

1982.10.16 >> tekst pt. Tymczasowy Raj

1983.06.29 >> Obrazeczek Dziadzi (utwór instrumentalny)

1983.01.03 >> Łosoś (utwór instrumentalny)

1982.10.16 >> tekst pt. Ciemny Pokój

1983.10.25 >> Dawaj Dawaj (utwór instrumentalny)

1983.10.25 >> tekst i ilustracja pt. Oł Yest

1983.10.25 >> tekst pt. Madej

1983.06.07 >> tekst i ilustracja pt. Płynnie

1983.07.10 >> tekst pt. Kółeczko Nadziei

1983.04.04 >> ilustracja pt. Witraż (utwór instrumentalny)

1983.07.10 >> Krowa Ububu (utwór instrumentalny)

1983.07.10 >> opis i ilustracja pt. Total (Katar-Akta)

SPRZĘT I INSTRUMENTY DOMATOR

1983.10.29 >> pianino Calisia Nokturn M105

1983.07.05 >> mini klawiatura monofoniczna Pille

1983.04.10 >> mini klawiatura stereofoniczna Casio VL-1

1981.10.20 >> mini klawiatura monofoniczna Faemi ZSRR

1981.10.18 >> combo Fender Twin Reverb

1983.07.05 >> metalofon, dzwonki walizkowe Melodia PRL

1982.11.25 >> trąbka Polmuz

1983.01.07 >> mandolina Defil

1983.01.07 >> dzwoneczki pasterskie Polmuz

1981.11.12 >> gitara basowa Jolana CSRS

1981.11.13 >> struny marki Fender do gitary basowej

1982.10.20 >> Bass Booster Electro-Harmonix

1983.10.29 >> wzmacniacz basowy Mallroy z kolumną

1983.05.10 >> werbel głęboki 8 cali Szpaderski PRL

1982.10.20 >> hi-hat, stopa, statywy Szpaderski Łódź

1983.07.05 >> klosz grzejnika Słoneczko PRL

1983.02.21 >> mikrofon Shure 565 Unisphere 2 szt.

1981.06.05 >>mikrofon AKG D-190

1981.06.05 >>mikrofon Dynacord lub Electro-Voice 3 szt.

1981.06.05 >>mikrofon Unitra Tonsil MDU-39

1981.06.05 >> zestaw nagłośnieniowy Peavey powermikser XR600, FH-1, C700 i 115-BW Continental

1982.06.20 >> magnetofon kasetowy Unitra M531S

1982.06.20 >> mikrofon Unitra Tonsil MDO-23 2 szt.

GRAFIKA DOMATOR

1983.11.21 >> plakat zespołu Reportaż, program Domator

O KONCERCIE DOMATOR W MEDIACH

1984.09.01 >> Open System Project nr 08, A. C., Belgia

1984.07.14 >> Radio K.X.C.I.  91.7 FM, Sheila Key, Tucson, USA

1984.07.01 >> OP Magazine nr 10, Victoria Glavin, Nowy Jork, USA

1984.04.01 >> Dziennik Ludowy nr 13, Henryk Palczewski, Warszawa

1983.12.02 >> Informator P.Z. (Pod Ziemią) nr 04, ARS2, Henryk Palczewski, Piła

ZDJĘCIA Z KONCERTU DOMATOR

autor: Marzena Karpińska

 21.02.1983, Galeria AT, Państwowa Wyższa Szkoła Sztuk Plastycznych, PWSSP, Poznań

TŁO HISTORYCZNE W CZASIE KONCERTU ŁOSOŚ

Kończą się ferie zimowe 1983 roku i od miesiąca zawieszony jest stan wojenny. Na terenie całej Polski odbywają się strajki i manifestacje. Komuniści nadal prześladują ludzi sprzeciwiających się władzy. Obowiązują kartki na żywność. Ogólnie jest smutno, ale środowisko artystyczne robi swoje i często odnosi się do sytuacji politycznej używając aluzji i poczucia humoru. W Poznaniu, ku pokrzepieniu serc, działa kabaret Tey, a z mediów sączy się ocenzurowany i sfałszowany przekaz informacji. Kilka dni przed koncertem, przy ulicy Gajowej 4, umiera Kazimiera Iłłakowiczówna. Rozgłosu nie ma, bo była… katoliczką.

O KONCERCIE ŁOSOŚ

Koncert Reportażu Łosoś, Galeria AT (Aktywności Twórczej), dawny klub punk-new wave DNO na PWSSP, Poznań, 21 lutego 1983 r. Tydzień po nagraniach w >> Radiu Winogrady, proponuje nam koncert absolwent poznańskiej PWSSP Tomasz Wilmański w założonej trzy miesiące wcześniej Galerii AT. Galeria mieści się w piwnicach uczelni, na miejscu zamkniętego w dniu wprowadzenia stanu wojennego klubu punk-new wave DNO. Galeria działa do dzisiaj, a na jej stronie internetowej czytamy: „Galeria wystawia prace artystów, którzy w istotny sposób wyznaczają horyzonty myślenia warunkujące współczesną sztukę tj. rysunek, instalację, obiekty, wideo art, performance, poezja wizualna, książka art. etc.”. Nasz koncert jest siódmą w kolejności prezentacją galerii Tomasza Wilmańskiego. Koncert zespołu Reportaż współorganizują o rok starsi od nas studenci pierwszego roku PWSSP; kolega z zespołów Sten i Soc Leszek Knaflewski oraz rozpoczynający edukację artystyczną Cezary Ostrowski, który nagrywa nasz koncert na kasetę magnetofonową i projektuje prostą ulotkę informacyjną. Zależy nam na tym występie, gdyż wkrótce mamy także rozpocząć studia na PWSSP. Na kilka dni przed koncertem Marzena rezygnuje z dalszej współpracy z zespołem. Poświęca się przygotowaniu do matury i wykonaniu pracy dyplomowej. Na koncert projektuję specjalny plakat koncertowy wykonany techniką tuszu i letrasetu, który jest powielany kilkadziesiąt razy na ksero. Zatem jako trio, wykonujemy repertuar z ostatnich nagrań studyjnych, eliminując jednak trzy, najbardziej komercyjne utwory: Skafander Przyjaźni, Zawiedziony Punk i Bezportaż, a w ich miejsce dodajemy nowe: R2 z totalnie abstrakcyjnym tekstem i Obrzęd z polityczną aluzją w tekście. Próbujemy pierwszy raz improwizować pomiędzy utworami, aby je połączyć i aby koncert miał całościową formę. Fragmenty tego koncertu zostają wysłane przez Henryka Palczewskiego do Chrisa Cutlera z londyńskiej Recommended Records, z którym rozpoczyna się wymiana korespondencji na temat zespołu Reportaż. Galeria AT wypożycza na ten koncert m. in. z klubu Nurt niezbędny sprzęt. W archiwum zespołu pozostaje słaba jakościowo kopia audio kasety z kasety, gdyż jej oryginału Cezary Ostrowski nie chce nam przekazać. Pamiętam, że ktoś (być może służbowo) nagrywa z tego koncertu ze statywu film kamerą produkcji ZSSR Lomo 214/8 mm.

WYKONAWCY

Andrzej Karpiński (19 lat) – perkusja, teksty, śpiew

Piotr Łakomy (19 lat) – gitara basowa, przetwornik bass booster, śpiew

Jacek Hałas (18 lat) – miniklawiatura, trąbka, śpiew

WYKONANE UTWORY I TEKSTY ŁOSOŚ

 1983.01.03 >> ilustracja pt. Taniec Niedźwiadków (utwór instrumentalny)

1982.10.16 >> tekst pt. Tymczasowy Raj 

1982.10.16 >> tekst pt. Galart

1982.10.16 >> tekst pt. Ciemny pokój

1982.11.09 >> tekst pt. Zima

1983.02.18 >> tekst i ilustracja pt. R2

1983.02.15 >> tekst i ilustracja pt. Obrzęd

1983.02.15 >> tekst pt. Madej

1981.11.30 >> tekst pt. Elektryczne Miasto

1983.01.03 >> Piedestał (utwór instrumentalny)

1983.02.17 >> Muzyka Improwizowana

1983.01.03 >> Łosoś (utwór instrumentalny)

Studyjne nagrania w/w utworów:

1983.02.13 >> Piedestał studio Radia Winogrady

SPRZĘT I INSTRUMENTY ŁOSOŚ

1981.10.20 >> miniklawiatura monofoniczna Faemi ZSRR

1983.01.07 >> mandolina Defil

1983.01.07 >> dzwoneczki pasterskie Polmuz

1983.01.07 >> bongosy Tacton

1983.01.07 >> elementy perkusji Polmuz

1981.11.12 >> gitara basowa Jolana CSRS

1981.11.13 >> struny marki Fender do gitary basowej

1982.10.20 >> Bass Booster Electro-Harmonix

1982.10.20 >> hi-hat, stopa, statywy Szpaderski Łódź

1982.11.25 >> trąbka Polmuz

1981.06.05 >>zestaw nagłośnieniowy Vermona Regent 600H

1983.02.21 >> mikrofon Shure 515-SB  1 szt.

1983.02.21 >> mikrofon Shure 565 Unisphere  1 szt.

1983.02.21 >> mikrofon Shure 585 SA  1 szt.

1983.02.21 >> mikrofon Unisound MD 12D  1 szt.

1983.02.21 >> combo Vermona Regent 150K

1982.12.12 >> combo Peavey Bandit

1983.02.21 >> zestaw nagłośnieniowy Dynacord Mosquito, Eminent-II

1982.06.20 >> mikrofon Unitra Tonsil MDO-23  2 szt.

1982.06.20 >> magnetofon kasetowy Unitra M531S

GRAFIKA ŁOSOŚ

1983.02.18 >> drugi plakat koncertowy zespołu Reportaż

1983.03.27 >> Broszura i dokumentacja nr 2 aktywności Galerii AT

1983.02.18 >> ulotka koncertowa

O KONCERCIE ŁOSOŚ W MEDIACH

1983.05.03 >> Informator P.Z. (Pod Ziemią) nr 00, cz. I i cz. II, ARS2, Henryk Palczewski, Piła

MUZYKA Z KONCERTU ŁOSOŚ

rejestracja audio: Cezary Ostrowski , montaż: Andrzej Karpiński

ZDJĘCIA Z KONCERTU ŁOSOŚ

autor: Paweł Ceglarek