Dokładnie na miesiąc przed stanem wojennym, 13 listopada 1981 roku Soc występuje jeszcze na II Festiwalu Zespołów Nowofalowych w klubie Od Nowa w Toruniu. Zespół tworzymy we wrześniu 1981 roku, po rozwiązaniu punkowej grupy >> Sten. Wszyscy, oprócz Janusza, jesteśmy uczniami poznańskiego Liceum Plastycznego. Jesteśmy już po koncertach z jugosłowiańską grupą Šarlo Akrobata (Poznań 18.10.1981). Dowiadujemy się, że w Toruniu, ma odbyć się kolejny przegląd grup nowofalowych. Możemy wziąć udział w festiwalu, więc przygotowujemy utwory bardziej nowofalowe niż punkowe i koniecznie bez gitary elektrycznej. Bardzo skontrastowane i czasami konwulsyjne rytmicznie. Ktoś z naszego otoczenia wysyła do organizatorów kasetę magnetofonową z naszymi nagraniami. Na tej podstawie oraz z faktu występu z Šarlo Akrobata zapraszają nas na festiwal. Zespół Soc jest w słabym stanie psychicznym, jest w trakcie przebudowy i poszukiwania nowej, post punkowej koncepcji. Dwa miesiące wcześniej dowiadujemy się, że nasz gitarzysta Dzidek wyjeżdża do Niemiec i… już nie wraca. Dlatego Sten bez jego gitary przeobraża się w coś innego. Instrumentalnie powstaje więc dziwna sytuacja, gdyż w Soc jest teraz dwóch perkusistów i basista, a zespół nie ma… perkusisty. Leszek śpiewa i pisze teksty, a ja jestem zmuszony grać na klawiszach. I znów na perkusji gra Leszka brat Janusz, chociaż oficjalnie do zespołu nie należy. Do Torunia przygotowujemy kilka utworów, ale nie są dopracowane. Nie jesteśmy przyzwyczajeni do muzyki bez gitary elektrycznej. To ma być nasz pierwszy koncert z ledwie słyszalnymi klawiszami Żaczek oraz ruską miniklawiaturą Faemi. Obydwa instrumenty nie mają wyjścia na wzmacniacz, więc nagłaśniamy je przykładając mikrofon do wewnętrznego głośniczka. Piotr gra na nowym, czeskim basie Jolana, dla kontrastu przez fuzz gitarowy. Gospodarzem festiwalu jest zespół Republika. Oprócz Soc i Republiki występują tam zespoły: Brygada Kryzys, Brak, Oddech Szczura, Ultrafiolet, Transit, Novelty Poland, Opozycja, Rejestracja, Ostatnia Porcja, Elektricni Orgazm (Jugosławia) i Spaces (USA). Po naszym, 20. minutowym koncercie, z którego nie jesteśmy zadowoleni, występuje Republika. Jest to promocyjny koncert tego zespołu. Gdy schodzimy ze sceny, na którą wchodzi zespół Republika, śp. Grzegorz Ciechowski zabiera mikrofon Leszkowi i stojąc >> przy tym pianinie mówi do publiczności cyt. „…a teraz będzie prawdziwa sztuka”. Ani naszego koncertu, ani innych wykonawców nie rejestruje się z miksera. Pozostaje tylko niniejsze, przesterowane nagranie na kaseciaka z widowni, mające raczej wartość dokumentalną. Czujemy niechęć do występowania na jakichkolwiek festiwalach szczególnie, gdy gospodarzem ma być lokalny zespół. Do Poznania wracamy w słabym nastroju i nieco skłóceni. Jest to nasz ostatni koncert związany z muzyką punk i new wave przed założeniem zespołu Reportaż. Miesiąc później, 13 grudnia 1981 r. wraz z wprowadzeniem stanu wojennego, zespół Soc rozwiązuje się, a jedyny klub punkrockowy DNO na PWSSP przestaje działać. Leszek Knaflewski przenosi zainteresowania muzyczne do twórczości konceptualnej i performance. Wracam do rodzinnej Piły, gdzie w dzieciństwie, w szkole muzycznej, uczę się gry na fortepianie. W Pile poznaję Henryka Palczewskiego, dawnego ucznia mojego taty i rockową muzykę awangardową związaną z wytwórnią Recommended Records. Z tej inspiracji realizuję w domu na preparowanym, pianinie i dwuścieżkowym magnetofonie nagrania nowych utworów solowych. Rozpoczyna się fascynacja rockową muzyką awangardową. Kilka miesięcy później, po powrocie do Poznania, jeszcze w stanie wojennym wraz z Piotrem Łakomym i moją przyszłą żoną Marzeną, zakładamy najpierw nowofalowe, a potem eksperymentalne trio Reportaż.
