Reportaż – zespół muzyczny
Perkusje, klawiatury, gitary, wzmacniacze, nagłośnienie, akcesoria i elektronika także własnej konstrukcji używane przez zespół na przestrzeni lat 1981-2018.
Własność Piotra Łakomego – 20 maja 1985
Gitara basowa Ibanez Roadstar II Bass Series używana w zespole >> Reportaż przez Piotra Łakomego od maja 1985 roku.
Własność zespołu MrZoob – 13 lutego 1985
Wzmacniacz basowy Labsound z kolumną używany podczas koncertu zespołu Reportaż >> Prosimy Nie Powtarzać przez Piotra Łakomego od lutego 1985 roku. Sprzęt był pożyczony od basisty zespołu MrZoob. Wzmacniacze te były wytwarzane od 1983 roku przez konstruktora Adama Labogę z Wrocławia i cieszyły się uznaniem wśród zawodowych muzyków. Konstruktor zmienił nazwę firmy w roku 1990 na Laboga.
Własność Janusza Siemienasa – 29 stycznia 1985
Kamera pogłosowa Univox EC-80A używana podczas nagrań zespołu >> Reportaż przez Janusza Siemienasa od stycznia 1985 roku. To było urządzenie analogowe, podłączane przy nagraniach do sumy sygnału. W razie przesadzonych parametrów efekt nieodwracalnie uszkadzający nagranie. Univox był amerykańską marką instrumentów muzycznych należącą od początku lat 60. do Unicord USA.
Własność Andrzeja Karpińskiego – 10 listopada 1984
Perkusja firmy Polmuz używana w zespole >> Reportaż przez Andrzeja Karpińskiego od listopada 1984 roku. Ponieważ Szpaderski wstrzymał na rok produkcję perkusji z powodu braku materiałów kupiłem niestety perkusję Polmuz z kiczowatą okleiną w czerwony brokat. Dlatego natychmiast korpusy bębnów wraz z poprzednio zakupionymi bongosami okleiłem lustrzanym pcv, które z metra zakupiłem w hurtowni dla kaletników w Pasażu Apollo na ul. Ratajczaka w Poznaniu. Natomiast naklejki Szpaderski wykonałem sam metodą fotograficzną. W celu równoczesnej gry na >> mandolinie i >> metalofonie używałem na lewą nogę drugiego werbla uruchamianego drugim pedałem. Perkusja Polmuz miała fabrycznie założone naciągi Premier Everplay, bęben basowy 20”, tom 12” i werbel 14 “ na lewą stopę. Na bębnie centralnym został naklejony sarkastyczny napis „Perkusja”. Zestaw zawierał wcześniej kupione >> hi-hat, stopa, statywy Szpaderski Łódź oraz >> werbel głęboki 8 cali Szpaderski PRL
Własność Andrzeja Karpińskiego – 10 listopada 1984
Stołek perkusyjny firmy Polmuz używany w zespole >> Reportaż przez Andrzeja Karpińskiego od listopada 1984 roku. Bardzo solidny i stabilny, jest wykorzystywany przez ponad 20 lat aż do budowy w 2002.01.16 >> analogowego mobilnego studia hybrydowego. W roku 2003 był wykorzystany akustycznie do nagrań w 2002.09.07 >> pt. Gra I Czas dla Atelier Polskiego Teatru Tańca. W jego masywną rurkę jest wciśnięty mikrofon pojemnościowy, który zbiera wszystkie mikro-dźwięki ze stołka podczas improwizacji. Skrzypienia są loopowane i modyfikowane w czasie rzeczywistym przenośnikiem oktawowym i wielokrotnym zwalnianiem tempa odtwarzania. Niesamowity efekt grany… stołkiem.
Własność Andrzeja Karpińskiego – 4 października 1984
Stereofoniczny magnetofon kasetowy Unitra Deck-M-8011 używany do nagrań zespołu >> Reportaż od czerwca 1984 roku. Magnetofon był częścią ówczesnej mini-wieży Unitra i miał dobrą głowicę nagrywającą. Posiadał dwa wejścia mikrofonowe do zapisu stereo oraz przełącznik na dwa rodzaje taśmy.
Własność Piotra Łakomego – 19 lipca 1984
Gitara basowa Jolana Basso IX używana w zespole >> Reportaż przez Piotra Łakomego. Gitara brzmiała akceptowalnie dopiero po założeniu nowych strun Fendera. Piotr kupił tę gitarę za 40 000 000 zł. Czterdzieści milionów złotych, tak, to nie błąd, takie ceny były przed denominacją złotówki w latach 80.
Własność Andrzeja Karpińskiego – 4 lipca 1984
Zestaw instrumentów perkusyjnych Amati używany w zespole >> Reportaż przez Andrzeja Karpińskiego. Zestaw zawierał wiele instrumentów zaadaptowanych do muzyki Reportażu i używanych przez wiele lat, które prezentuję na innych zdjęciach. Zestaw kupiłem w sklepie muzycznym, tzw. Centrali Muzycznej przy ul. 27 Grudnia w Poznaniu za ówczesne 20 000 000 zł uzyskane ze sprzedaży akordeonu Weltmeister (prezentu pierwszokomunijnego). Tak, to nie błąd, przed denominacją złotówki taka walizka z instrumentami kosztowała 20 milionów złotych. W zestawie Amati najcenniejsze były dwa bongosy na statywie 6″ i 8″, które używałem przez wiele lat w różnych konfiguracjach i przeróbkach technicznych. Bongosy oryginalnie miały naciągi skórzane, które oszczędzałem jak tylko się dało, gdyż zakup takiej średnicy był niemożliwy. Do sklepu dostarczono wtedy tylko trzy takie zestawy. Bongosy fabrycznie miały niebieską okleinę, którą przez lata zmieniałem dopasowując wizualnie do kolejnych zestawów perkusyjnych. Natomiast walizka z powodu wydłużonego kształtu przez wiele lat służyła mi do transportu statywów perkusyjnych.
Własność Andrzeja Karpińskiego – 4 lipca 1984
Drewniany tamburyn Amati 13″ używany w zespole >> Reportaż przez Andrzeja Karpińskiego. Instrument był montowany na szpilce hi-hatu. Jego średnica 33 cm zapewniała soczyste brzmienie. Miejsce uderzania pałką było owinięte plastrem samoprzylepnym, aby nie niszczyć drewnianego korpusu. Kupiłem go w w sklepie muzycznym przy ul. 27 Grudnia w Poznaniu.
Własność Andrzeja Karpińskiego – 4 lipca 1984
Triangle używane w zespole >> Reportaż przez Andrzeja Karpińskiego. Te trójkąty w trzech rozmiarach; 10 cm, 15 cm i 20 cm, były używane do muzyki improwizowanej i ilustracyjnej zespołu. Należały do zestawu walizkowego instrumentów perkusyjnych zakupionego w sklepie muzycznym przy ul. 27 Grudnia w Poznaniu.
Własność Andrzeja Karpińskiego – 4 lipca 1984
Tempelbloki używane w zespole >> Reportaż przez Andrzeja Karpińskiego. Te szczelinowe rezonatory były jednym z najdłużej używanych instrumentów w muzyce zespołu. Kupiłem je w zestawie walizkowym instrumentów perkusyjnych w sklepie muzycznym przy ul. 27 Grudnia w Poznaniu. Pamiętam, że w tych trudnych czasach do sklepu dostarczono tylko trzy takie zestawy.
Własność Andrzeja Karpińskiego – 4 lipca 1984
Własność Andrzeja Karpińskiego – 4 lipca 1984
Talerz china 16 cali wschodnioniemieckiej firmy Trowa używany w zespole >> Reportaż przez Andrzeja Karpińskiego. Miał świetne i długie brzmienie, a jego średnica 40 cm dobrze zabezpieczała podczas podróży naciąg floor toma, gdy nie miałem jeszcze futerałów i skrzyń transportowych. Kupiłem go w komisie instrumentów muzycznych „Studio 33” przy ul. Głogowskiej w Poznaniu.
Własność Andrzeja Karpińskiego – 4 lipca 1984
Organki dziecięce, dmuchane Nutka używane w zespole >> Reportaż przez Piotra Łakomego. Mają bardzo wysokie brzmienie, a ich długość wynosi 10 cm. Kupuję je w jakimś sklepiku z zabawkami w Poznaniu. Instrumencik jest używany w improwizacjach oraz w utworach o charakterze sarkastycznym. Instrument jest użyty do melodii przewodniej w utworze >> Dojrzewałem Na Zapleczu.
Własność Andrzeja Karpińskiego – 4 lipca 1984
Gwizdek ceramiczny nazwany przez zespół Kogucik używany w zespole >> Reportaż przez różnych muzyków. Ma ciepłe brzmienie, wysokość ok. 7 cm. Kupuję go w jakimś sklepiku podczas wakacji. Instrumencik jest używany w improwizacjach oraz w utworach o charakterze sarkastycznym. Jest dobre słyszalny w utworze >> Dziecinne Pytania.
Własność Andrzeja Karpińskiego – 4 lipca 1984
Klarnecik dziecięcy Viola używany w zespole >> Reportaż przez różnych muzyków. Producentem jest firma Melodia. Lekko niestrojący, długość ok. 28 cm. Kupuję go w poznańskim sklepie muzycznym. Instrumencik jest używany w improwizacjach i w utworach ilustracyjnych.
Własność zespołu Mr. Zoob w klubie Nurt – 29 października 1983
Własność klubu Nurt – 29 października 1983
Własność znajomego Jacka Hałasa – 5 października 1983
Phaser Boss PH-1R używany w zespole >> Reportaż przez Piotra Łakomego do gitary basowej od października 1983 roku. Ówczesna nowość PH-1R był czterostopniowym phazerem z dodanym regulatorem Resonance. Regulator sprzężenia zwrotnego dawał możliwość podkręcenia efektu końcowego. Wtedy urządzenie było produkowane tylko w Japonii i miało numer seryjny 422900. Jacek Hałas pożyczył to urządzenie na kilka miesięcy dla Piotra Łakomego od swojego sąsiada grającego muzykę rozrywkową.
własność Polskiego Radia Poznań i Szczecin oraz klubu Riviera-Remont używany od 15.07.1983
Popularny model fortepianu Steinway & Sons model D-274 jest na wyposażeniu większości studiów nagraniowych należących do Polskiego Radia. Arnold Dąbrowski używa tego modelu do nagrań muzyki zespołu Reportaż w latach 1987 – 1990, na przykład w >> studio Radia Merkury Poznań lub w >> Studio S3 Polskiego Radia Szczecin. Instrument taki posiada także klub >> Riviera-Remont i już od 1983 roku gra na nim Jacek Hałas lub w 1986 Arnold Dąbrowski podczas >> warszawskich koncertów grupy Reportaż.
Klosz grzejnika Słoneczko z czasów PRL używany w zespole >> Reportaż przez Andrzeja Karpińskiego jako instrument perkusyjny. Klosz ze stali nierdzewnej miał średnicę 10 cali i brzmienie dzwonu kościelnego.
Własność Andrzeja Karpińskiego – 5 lipca 1983
Metalofon dzwonki walizkowe polskiej firmy Melodia używane w zespole >> Reportaż przez Andrzeja Karpińskiego i Piotra Łakomego jako instrument melodyczno-perkusyjny. Te 20-tonowe dzwonki, o zakresie 1,5 oktawy, miały rezonatory z rurek pcv i bardzo dobrze stroiły. Instrument czasami pełnił funkcję kamertonu, według którego były dostrajane zdezelowane pianina klubowe przed koncertem. W transporcie też się sprawdzał, gdyż był osadzony w zgrabnym futerale w kształcie rombu. Do dzwonków używaliśmy od 1984.07.04 >> pałki gumowe i filcowe Amati CSRS. Zobacz instrument w zestawie z 1984.11.10 >> perkusja Polmuz i Szpaderski okleina chrom
Własność Andrzeja Karpińskiego – 5 lipca 1983
Mini klawiatura Pille produkcji radzieckiej używana w zespole >> Reportaż. Klawiaturka o wymiarach 47×19 cm została przerobiona na stałe zasilanie i został wyprowadzony przewód sygnałowy do wzmacniacza. Był to prymitywny instrument w kolorze szarym z plastikową klawiaturką, nie stroił i strasznie szumiał. Instrument był elementem uzupełniającym cały zestaw mini klawiatur przedstawiony na kolejnym zdjęciu.
własność klubu Od Nowa w Toruniu – 4 czerwca 1983
Pianino to zostaje przeniesione ze starego klubu Od Nowa w Dworze Artusa w Toruniu do nowej siedziby przy ul. Gagarina. Mimo swych lat pianino brzmi bardzo dobrze i jest nastrojone. Ciekawym rozwiązaniem tego starego instrumentu jest w górnej jego części tzw. kratka lub inaczej ażur służące do wydostawania się dźwięku z pudła rezonansowego. W tym instrumencie ktoś tę ozdobną kratkę wycina, co ułatwia przystawienie mikrofonu. Dolna płyta także jest zdemontowana do lepszego nagłośnienia niskich tonów. Na pianinie tym gra w klubie Od Nowa Jacek Hałas podczas koncertu pt. Witraż 1 oraz podczas >> wspólnych koncertów ze Skeleton Crew. W starej Od Nowie na tym pianinie gra także Grzegorz Ciechowski z zespołu Republika po >> toruńskim występie zespołu Soc w 1981 roku.
Własność Andrzeja Karpińskiego – 10 maja 1983
Głęboki werbel Szpaderski używany w zespole >> Reportaż przez Andrzeja Karpińskiego od maja 1983 roku. Werbel o standardowej średnicy miał wysokość 8″ czyli ponad 20 cm. Był zatem bardzo głośny, co ułatwiało nagłośnienie perkusji np. tylko dwoma mikrofonami overhead. W tamtych czasach w małych klubach nie było wielu mikrofonów. Niestety po kilku latach werbel nieco zardzewiał, bo był przechowywany w wilgotnych warunkach. Maszynka do sprężyn trochę się zacinała. Kosztował 15 000 000 zł, to nie błąd, przed denominacją złotówki kosztował na prawdę 15 milionów złotych. Z tym werblem wiąże się ciekawa historia: we wrześniu 1984 roku, podczas wspólnych koncertów ze Skeleton Crew Fred Frith pożyczył ode mnie ten werbel na swój koncert. Potem nie naruszałem nastrojenia werbla przez Fritha tak długo, jak to było możliwe. Następną przygodą tego werbla był koncert na festiwalu Poza Kontrolą w warszawskim Remoncie w styczniu 1986 roku. Po naszym występie grał nowo powstały zespół Young Power i perkusista Jerzy Piotrowski poprosił mnie o pożyczenie tego werbla na ich koncert. Zobacz instrument użyty w zestawie z 1984.11.10 >> perkusja Polmuz i Szpaderski okleina chrom
