Projekt „Intonarumori wczoraj i dziś” zainicjował w 2018 roku włoski artysta Alessandro Monti. Do współpracy zaprosił muzyków z różnych krajów (Franco Casavola, Chris Cutler, Andrzej Karpiński, Silvio Mix, Alessandro Monti, Nick Sudnick). Projekt zakończył się wydaniem płyty CD przez wytwórnię ReR Megacorp z Londynu. Futurystyczny malarz Luigi Russolo zaprojektował i zbudował w 1913 r. rewolucyjną serię nowych instrumentów do generowania kontrolowanego, muzycznego hałasu. Drewniane skrzynki, wyposażone są w ogromne akustyczne tuby, korby do kierowania nimi oraz dźwignie do zmiany wysokości dźwięku. Występowały w różnych odmianach. Rozpoczęły się eksperymentalne pokazy i koncerty ale wybuchła wojna, po której Russolo wznowił projekt. Był on jednak zbyt ekstremalny, aby muzyczny świat mógł go przyjąć. Dlatego Russolo pozostał z Intonarumori do końca życia nieakceptowany i samotny. Dodatkowo pod koniec wojny wszystkie zbudowane instrumenty zostały zgubione lub zniszczone. Dopiero 52 lata później, w 1977 r., na Biennale w Wenecji zlecono Pietro Verardo, specjaliście muzyki dawnej i konstruktorowi instrumentów muzycznych, aby zrekonstruował niektóre instrumenty na swój festiwal. Zbudował dwadzieścia różnych odmian, a siedem z nich umożliwiło >> nagranie studyjne niniejszej płyty CD. Alessandro Monti odwiedził profesora Verardo i nagrał szereg figur muzycznych na zrekonstruowanych instrumentach. Następnie wybrał trzech perkusistów: Cutlera (z Henry Cow, Art Bears, Cassiber, Pere Ubu …), Karpińskiego (z Reportaż) i Sudnicka (z Zga), aby skomponowali na fundamencie przesłanych ścieżek z brzmieniami Intonarumori nowe utwory łączące przeszłość z teraźniejszością. Powstały trzy, bardzo różne podejścia, które są na płycie zarejestrowane, a zmiksowane przez Alessandro Monti. Na tej płycie znajdują się także dwa, rzadkie nagrania utworów orkiestry skomponowane przy użyciu oryginalnych instrumentów Intonarumori z lat dwudziestych XX wieku i nagrane tutaj po raz pierwszy po ich rekonstrukcji. Płyta jest zapakowana w potrójny digi-pack. Mój udział w projekcie Intonarumori ma podłoże wyłącznie artystyczne, pozbawione jakichkolwiek  sympatii do ideologii kojarzonych ze sztuka abstrakcyjną. Tytuły moich ośmiu kompozycji umieszczonych na płycie były inspirowane Siedmioma Cnotami Głównymi. >> Intonarumori: Ieri ed oggi

Lista umieszczonych na płycie utworów i wykonawców:

01 – Rumori di Zelo E Diligenza / Noises Of Zeal And Diligence / Odgłosy Gorliwości I Pracowitości (Andrzej Karpiński, Pietro Verardo)
02 – Rumori Della Pazienza / Noises Of Patience / Odgłosy Cierpliwości (Andrzej Karpiński, Pietro Verardo)
03 – Rumori D’amore / Noises Of Love / Odgłosy Miłości (Andrzej Karpiński, Pietro Verardo)
04a – Rumori di Generosità / Noises Of Generosity / Odgłosy Hojności (Andrzej Karpiński, Pietro Verardo)
04b – Rumori di Generosità Dai Montanari Polacchi / Noises Of Generosity From Polish Highlanders / Odgłosy Hojności Od Polskich Górali (Andrzej Karpiński, Pietro Verardo)
05 – Rumori di Purezza / Noises Of Purity / Odgłosy Czystości (Andrzej Karpiński, Pietro Verardo)
06 – Rumori di Umiltà / Noises Of Humility / Odgłosy Pokory (Andrzej Karpiński, Pietro Verardo)
07 – Rumori di Virtù / Noises Of Virtue / Odgłosy Cnoty (Andrzej Karpiński, Pietro Verardo)
08 – Rumori di Compostezza / Noises Of Composure / Odgłosy Opanowania (Andrzej Karpiński, Pietro Verardo)
09 – Quando il Futuro è il Passato (Chris Cutler, Pietro Verardo, Bob Drake)
10 – L’angoscia Delle Macchine (Silvio Mix, Maestro Carlo Boccadoro, Orchestra I Pomeriggi Musicali)
11 – Protomekanika (Nick Sudnick, Pietro Verardo)
12 – Il Mercante di Cuori (Franco Casavola, Maestro Carlo Boccadoro, Orchestra I Pomeriggi Musicali)
13 – Simultaneità Futurista  (Alessandro Monti, Pietro Verardo)