Indeks nagrań i prób

Styczeń 15, 2025

lata 2018-1981

2018.05.04 >> nagrania pt. Intonarumori Ieri ed Oggi dla Alessandro Monti, ReR Megacorp, Studio Reportażu-Pracownia Airbrush, Skórzewo

2017.01.30 >> nagrania wstępne szkice do filmu pt. Bruno Shulz Tamary Sorbian-Kasprzyckiej, Studio Reportażu-Pracownia Airbrush, Skórzewo

2011.04.19 >> nagrania perkusji do otrzymanych śladów pt. Energeticus Bogdana Mizerskiego, Studio Reportażu-Pracownia Airbrush, Skórzewo

2008.09.09 >> próba zespołu Reportaż z Chrisem Cutlerem, Studio Reportażu-Pracownia Airbrush, Skórzewo

2008.06.22 >> nagrania pt. Emotikony i Piktogramy, MM Studio, Poznań

2006.03.05 >> nagrania pt. Bezsensory, Studio Reportażu-Pracownia Airbrush, Skórzewo

2004.10.14 >> nagrania do słuchowiska radiowego pt. Bez Kontraktu Wandy Wasilewskiej i Marii Blimel, Studio Reportażu-Pracownia Airbrush, Skórzewo

2004.09.02 >> nagrania pt. Reportaż z Fabryki, wytwórnia lakierów samochodowych, Luboń

2004.08.07 >> nagrania pt. Obuh na jednego, Studio Rogalów Analogowy

2003.10.28 >> nagrania perkusji do otrzymanych śladów Ostrowski/Trzaska, Studio Reportażu-Pracownia Airbrush, Skórzewo

2003.09.18 >> nagrania pt. Muzyka do Tańca, Studio Reportażu-Pracownia Airbrush, MM Studio, Poznań

2003.09.17 >> nagrania pt. Gulasz z serc, Studio Reportażu-Pracownia Airbrush, MM Studio, Poznań

2002.10.09 >> nagrania pt. Gra I Czas do spektaklu Iwony Pasińskiej, Atelier Polskiego Teatru Tańca, Studio Reportażu-Pracownia Airbrush, Skórzewo

2002.09.07 >> nagrania pt. Gra I Czas do spektaklu Iwony Pasińskiej, Atelier Polskiego Teatru Tańca, Studio Reportażu-Pracownia Airbrush, Skórzewo

1992.10.10 >> nagrania dżingli dla Radia Merkury, Studio Reportażu, Poznań

1991.04.14 >> nagrania do filmu Guntera Schwalba, Radolfzell, Niemcy

1990.04.15 >> nagrania muzyki Grzegorza Grześkowiaka pt. Ballady Rockowe, Studio Giełda, Poznań

1990.02.17 >> nagrania muzyki Lecha Jankowskiego do filmu Instytut Benjamenta braci Quay, Studio Giełda, Poznań

1990.02.17 >> nagrania do audycji Lecha Jankowskiego, Studio Giełda, Poznań

1989.05.07 >> nagrania do spektaklu Pocałunek Kobiety Pająka, w reżyserii Waldemara Modestowicza, Studio Polskiego Radia, Szczecin

1989.01.29 >> nagrania muzyki Lecha Jankowskiego do filmu Instytut Benjamenta braci Quay, Studio Giełda, Poznań

1988.05.28 >> nagrania pt. W górę rzeki, Studio Radio Merkury, Poznań

1987.12.10 >> nagrania muzyki Lecha Jankowskiego do filmu Instytut Benjamenta braci Quay, Studio Radio Merkury, Poznań

1987.05.11 >> nagrania do audycji pt. Wyimaginowana Podróż Reportażu w reżyserii Waldemara Modestowicza, Studio Radio Merkury, Poznań

1987.05.10 >> nagrania muzyki Lecha Jankowskiego do filmu Instytut Benjamenta braci Quay, Studio Radio Merkury, Poznań

1987.02.22 >> nagrania pt. Wybór, Studio Radio Merkury, Poznań

1986.01.01 >> nagrania pt. W oczekiwaniu na to samo, Akademickie Radio Winogrady, Poznań

1985.01.29 >> nagrania dla Recommended Records, klub Nurt, Poznań

1983.02.13 >> nagrania pt. Piedestał, Akademickie Radio Winogrady, Poznań

1982.10.16 >> próba, klub Wawrzynek, Poznań

1981.12.13 >> nagrania solowe Andrzej Karpiński, Konin

2018 MAJ, nagrania INTONARUMORI: IERI ED OGGI

Maj 4, 2018

04.05.2018, Pracownia Airbrush, Poznań-Skórzewo

Projekt „Intonarumori wczoraj i dzisiaj” zainicjował w 2018 roku włoski artysta Alessandro Monti. Zaprosił mnie do współpracy razem z innymi muzykami: Franco Casavolą, Chrisem Cutlerem, Silvio Mixem i Nickiem Sudnickiem. Projekt zakończył się wydaniem w wytwórni ReR Megacorp z Londynu >> płyty CD. Alessandro Monti przesłał drogą cyfrową wymienionym muzykom nowe i stare kompozycje wykonane na muzealnym Intonarumori. Luigi Russolo był futurystycznym malarzem i konstruktorem nietypowych instrumentów muzycznych do generowania kontrolowanego, muzycznego hałasu. Instrumenty przepadły podczas wojny. W 1977 r., profesor Pietro Verardo, znawca muzyki dawnej i konstruktor instrumentów muzycznych, odtworzył dwadzieścia odmian Intonarumori, a siedem z nich umożliwiło nagranie Alessandro Monti kilkanaście śladów do niniejszego projektu. Wybrani muzycy skomponowali na fundamencie przesłanych ścieżek z brzmieniami Intonarumori nowe utwory łączące przeszłość z teraźniejszością. Dla mnie trudność stanowiło podjęcie decyzji o rozłożeniu proporcji pomiędzy oryginalnym instrumentem, a moją ścieżką. Nie chciałem przykryć Intnarumori, ale też nie chciałem, aby Intonarumori było „solistą” w nagraniu. Dodatkowo Intonarumori był z natury niestabilny tonalnie. Dlatego w moich utworach używałem lekko zniekształconego głosu i perkusji. Inspiracją dla mnie podczas różnicowania formy było Siedem Cnót Głównych: gorliwość i pracowitości, cierpliwości, miłości, hojności, czystości, pokory i opanowania. Byłem zaskoczony, że Alessandro Monti umieścił na płycie aż osiem moich utworów, czyli cały przesłany materiał.

2018-05-04-MUZYKA-11-NAGRANIA-STUDYJNE-Reportaż-Andrzej-Karpiński-Intonarumori-Louigi-Russolo-Pietro-Verardo--Alessandro-Monti-Skórzewo

2008 WRZESIEŃ, próby OPERACJA MEDIA & CHRIS CUTLER

Wrzesień 9, 2008

09.09.2008, Pracownia Airbrush, Poznań-Skórzewo

O PRÓBACH I PROGRAMIE OPERACJA MEDIA

Program Operacja Media odnosi się do roli mediów we współczesnym Świecie, widzianych przez muzyków z perspektywy Polski, która jest terenem odwiecznych eksperymentów socjologicznych, politycznych, gospodarczych i kulturowych. Polska, znajdująca się w centrum Europy, jest również miejscem dezinformacji i fałszowania historii. W warstwie muzycznej, projekt odnosi się do tradycji improwizacji rockowej, sięgającej najnowszych rozwiązań i eksperymentów z dźwiękiem. Grupa używa klasycznych, analogowych instrumentów; perkusję, klawiatury, przedmioty, których dźwięki przetwarzane są elektronicznie, a całość jest miksowana przez muzyków w czasie rzeczywistym. Teksty, stanowią wyrwane z kontekstu fragmenty codziennej prasy, i prezentowane są w formie melodeklamacji. W nieoczekiwanych momentach, w treści te są wplatane teksty przygotowane. Muzycy imitują odgłosy radia, telewizji i druku, przeprowadzając operację na „chorych” urządzeniach powielających. Atmosferę projektu uzupełnia specjalna scenografia, której głównym elementem jest lampa operacyjna zawieszona nad muzykami, w centrum szaro-błękitnej sceny. Dodatkowym efektem, są podawane przed koncertami, tak jak w mediach, nieprawdziwe informacje na temat zespołu i muzyków. Gościem specjalnym projektu jest światowej klasy perkusista, producent i kompozytor Chris Cutler. Cztery dni przed koncertem Chris Cutler przylatuje do Poznania i rozpoczynają się kilkudniowe próby. Kilkanaście godzin improwizacji jest rejestrowane studyjnie. Powstaje pomysł wydania CD z tych prób. Chris Cutler i Andrzej Karpiński jadą do poznańskiej drukarni Joppol nagrać na rejestrator cyfrowy dźwięki maszyn drukarskich. Następnie zostaje omówiony podział ról muzyków i podział używanych instrumentów perkusyjnych. To jest niesamowita przygoda artystyczna. Nigdy nie wyobrażałem sobie, że Chris Cutler będzie przez kilka dni moim gościem. Wspólne posiłki i czas pomiędzy próbami są pełne ciekawych rozmów i wpływają na moją późniejszą twórczość muzyczną.

WYKONAWCY PRÓB DO OPERACJA MEDIA

Chris Cutler (61 lat) – perkusja, elektronika

Andrzej Karpiński (45 lat) – perkusja, miniklawiatury, elektronika, teksty, deklamacje

Witold Oleszak (38 lat) – klawiatury

O PRÓBACH OPERACJA MEDIA W MEDIACH

2008.09.11 >> TVP3 Poznań, Teleskop, Agnieszka Nawrocka, Dariusz Wasilewski

ZDJĘCIA Z PRÓB OPERACJA MEDIA

autor: Marzena Karpińska

Reportaż & Chris Cutler próby do Operacja Media, Skórzewo 2008

Andrzej Karpiński & Chris Cutler nagrania dźwięku drukarni do Operacja Media, 2008

Chris Cutler i Andrzej Karpiński, lotnisko Ławica, Poznań 2008

2008 CZERWIEC, nagrania EMOTIKONY I PIKTOGRAMY

Czerwiec 22, 2008

22.06.2008, MM Studio, Poznań

Emotikony i Piktogramy są projektem muzyki improwizowanej, połączonej z uproszczoną formą podania treści. Są to skróty myślowe, modele przebiegu życia człowieka, zredukowane do dziesięciu części. W tym celu zaprojektowałem serię >> ilustracji, emotikonów i piktogramów wraz ze słowami pomocniczymi. Słowa i znaki tworzą razem szkielet muzycznych opowiadań-reportaży na aktualne tematy społeczne. Nie zajmuję stanowiska w przedstawianych sprawach, zostawiam odbiorcy możliwość interpretacji i wyrobienia sobie własnego zdania. Improwizowaliśmy do zmienianych ilustracji, a dalsza faza projektu przewidywała posługiwanie się wyłącznie piktogramami i emotikonami bez słów pomocniczych. Materiał był realizowany z myślą o wydaniu kolejnej płyty CD, jednak z powodu zbyt dużego podobieństwa formy do projektu Bezsensory, z wydania płyty zrezygnowałem.

Andrzej Karpiński – koncepcja, piktogramy, emotikony, perkusja yamaha, Bertrand, mini klawiatury Dx100, MU-50, M3R
Witold Oleszak – fortepian Doepfer, moduł Kurzweil, analog Crumar
Przemysław Ślużyński: realizacja nagrań, zdjęcia, a nawet bas w części 4

Dziesięć odsłon Emotikonów i Piktogramów:

– dom, dzieciństwo, rodzice, marzenia, rywal, pieniądze
– szkoła, praca, kredyt, sąd
– zabawa, sen, sumienie, wina
– emocje, miłość, rutyna, mózg, książka, religia
– czas, niewiedza, prawda, wnioski
– lustro, telefon, podróż, szczęście
– bank, kościół, geodeta, umorzenie
– stres, przyjaźń, lekarz, zmiana
– media, michnik, ciekawość, prawda, szok, opozycja
– sens, opór, egoizm, mama

2008-06-22-MUZYKA-11-NAGRANIA-STUDYJNE-Reportaz-Andrzej-Karpiński-Emotikony-i-Piktogramy-MM-Studio-Marcinkowskiego-Poznan

2008-06-22-MUZYKA-11-NAGRANIA-STUDYJNE-Reportaz-Witold-Oleszak-Andrzej-Karpiński-Emotikony-i-Piktogramy-MM-Studio-Marcinkowskiego-Poznan

2008-06-22-MUZYKA-11-NAGRANIA-STUDYJNE-Reportaz-Andrzej-Karpiński-instrumentarium-Emotikony-i-Piktogramy-MM-Studio-Marcinkowskiego-Poznan

2008-06-22-MUZYKA-11-NAGRANIA-STUDYJNE-Reportaz-Witold-Oleszak-Andrzej-Karpiński-Przemysław-Ślużyński-Emotikony-i-Piktogramy-MM-Studio-Marcinkowskiego-Poznan

2008-06-22-MUZYKA-11-NAGRANIA-STUDYJNE-Reportaz-Witold-Oleszak-Przemysław-Ślużyński-Andrzej-Karpiński-Emotikony-i-Piktogramy-MM-Studio-Marcinkowskiego-Poznan

2004 SIERPIEŃ, nagrania OBUH NA JEDNEGO

Sierpień 16, 2004

16.08.2004, Obuh Records, Studio Rogalów Analogowy, Wąwolnica

11-16.08.2004r. analogowe studio Wojciecha Czerna w Rogalowie. Nagrywanie materiału „Obuh na jednego”. W 2004r. pojawia się pomysł nagrania płyty winylowej z improwizacjami perkusyjno-klawiszowymi. Oczywiście najlepsze do tego jest studio w Rogalowie, koło Zarzeki w gminie Wąwolnica. Już samo studio i jego wyposażenie jest tak inspirujące, że część muzyki tworzy się tam sama. Całość mieści się w starym młynie, a w środku znajduje się kolekcja analogowego sprzętu studyjnego. Do Rogalowa nie zabieram nic poza woreczkiem z pałkami. Celem jest zrealizowanie materiału w istniejących tam warunkach. Pierwszego dnia orientuję się, że owszem, jest dużo instrumentów i części perkusji, jednak wszystko wymaga nastrojenia, a właściwie naprawienia. Zastaję trzy, stare talerze. Z dwóch z nich muszę wykonać ponad pół metrowej średnicy hi-hat. Nie ma żadnych, sprawnych statywów, większość instrumentów mocuję zakupionym na targu w Wąwolnicy sznurkiem. Jako talerz efektowy służy mi mosiężna miska. Wszystko to zaczyna mi się podobać, czuję się jak w latach 80. Wydobywam pomysły z tego co jest. Oczywiście samo studio jest bardzo dobrze wyposażone. Muzycy dowożą tam własne instrumenty. Jak zwykle, ja chcę inaczej. W kilka dni nagrywam całkiem dobre ślady perkusji i klawiatur. Po powrocie do domu łączę ślady w różnych konfiguracjach, poszukuję wstępnej bryły. Za kilka miesięcy powstają zarysy kompozycji. Niestety, do dzisiaj projekt nie jest dokończony. Czekam na kolejną, muzyczną wyprawę w Lubelskie.

2002 WRZESIEŃ nagrania GRA 1. CZAS

Wrzesień 7, 2002

07.09.2002, Polski Teatr Tańca, Pracownia Airbrush, Poznań-Skórzewo

O NAGRANIACH I PREMIERZE GRA 1. CZAS

Muzyka do spektaklu Gra 1. Czas Polskiego Teatru Tańca zostaje napisana dla Iwony Pasińskiej. Jest to debiut choreograficzny ówczesnej tancerki, a obecnie dyrektor poznańskiego PTT. Premiera spektaklu odbywa się w siedzibie PTT 21 listopada 2002 roku. Po wielu rozmowach powstaje wielogodzinny materiał, z którego wyselekcjonowane jest łącznie 30 minut fragmentów muzycznych. Z tych fragmentów, przy współpracy z artystką, powstaje zwarte opowiadanie muzyczne. Dopiero po skomponowaniu muzyki Iwona Pasińska rozpoczyna pracę nad choreografią spektaklu. Muzyka jest wykonywana na przetwarzane elektronicznie perkusjonalia i miniklawiatury. Wszystkie instrumenty i mikrofony przechodzą przez stereofoniczne efekty gitarowe. Ciekawym instrumentem jest coś pomiędzy triggerem, a mikrofonem stykowym. Jest to specjalnie przebudowana elektroniczna perkusja dziecięca. Jej pady są przytwierdzone bezpośrednio do obręczy perkusyjnych. Uderzenie lub drgania naciągu wzbudzają poprzez pady sample importowane za pomocą systemu midi prosto z modułu brzmieniowego miniklawiatury. Powstaje więc możliwość mieszania dźwięków akustycznej perkusji z np. fortepianem w unisono. Życzeniem Iwony Pasińskiej jest mechaniczność muzyki, zredukowana niemal wyłącznie do rozwiązań rytmicznych. Tancerze wykonują mechaniczne ruchy robotów. Choreografia jest uporządkowana matematycznie, a całości towarzyszy dokładne odmierzanie czasu. Jednak pod tym stechnicyzowanym światem jest żywy człowiek, dlatego muzyce towarzyszy wiele mikrodźwięków. Trzeszczące sprężyny, nienaoliwione zawiasy. Jakby coś osobistego, co przebija się z głębi. Dlatego podczas nagrań do stołka perkusyjnego zostaje włożony czuły mikrofon pojemnościowy, który podczas gry rejestruje najdrobniejsze skrzypienia i trzaski naturalnie synchronizowane z muzyką. Słychać dźwięki wyposażenia pracowni plastycznej, np. pracę plotera tnącego lub łańcuchów otwierających bramę przemysłową. Duża część z tego materiału zostaje wykorzystana do przyszłej płyty CD >> Muzyka do tańca.

WYKONAWCY NAGRAŃ GRA 1. CZAS

Andrzej Karpiński – perkusja, miniklawiatury, elektronika, ploter tnący, brama przemysłowa, skrzynia z narzędziami

SPRZĘT I INSTRUMENTY NAGRAŃ GRA 1. CZAS

2002.01.16 >> analogowe mobilne studio hybrydowe

GRAFIKA Z NAGRAŃ GRA 1. CZAS

2002.11.21 >> szkice i notatki do spektaklu pt. Gra 1 Czas

ZDJĘCIA Z NAGRAŃ I PREMIERY GRA 1 CZAS

autor: Marzena Karpińska, Andrzej Karpiński

Iwona Pasińska "Gra 1 Czas" PTT, Andrzej Karpiński, Reportaż muzyka 2002

Iwona Pasińska "Gra 1 Czas", Andrzej Karpiński, Reportaż muzyka 2002

1989 MAJ, nagrania POCAŁUNEK KOBIETY PAJĄKA

Maj 7, 1989

07.05.1989, Studio Polskiego Radia, Szczecin

Tło historyczne 1989 roku – od marca można już było legalnie płacić dewizami, przywrócono święto narodowe 11 listopada. W kwietniu zakończyły się obrady tzw. okrągłego stołu. Ale coś za coś… jednocześnie prezesem Radia i Telewizji został komunista i zaciekły działacz antykatolicki Jerzy Urban, a 8 maja powstała do kompletu Gazeta Wyborcza. 15 maja Sejm uchwalił status prawny Kościoła Katolickiego w PRL W czerwcu nastąpiła ponowna legalizacja Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich oraz druga tura wyborów do Sejmu i Senatu. Zaczęły się zatem szachy polityczne trwające do dzisiaj. Z perspektywy lat widać, jak niewiele się zmieniło w sposobach zarządzania masami.

Wśród powyższych wydarzeń, 7 maju 1989 roku, na trzy tygodnie przed moim wyjazdem do Niemiec, odbyły się nagrania muzyki do spektaklu Pocałunek kobiety-pająka. Muzykę, przy współudziale zespołu, napisał Arnold Dąbrowski, inspirując się mocno fragmentami koncertu fortepianowego a-moll op. 16 Edwarda Griega. Spektakl w reżyserii Waldemara Modestowicza miał premierę 20 czerwca 1989 roku w Teatrze Nowym w Poznaniu. Dwa miesiące później, już w Niemczech, zobaczyłem emisję filmu dokumentalnego o Poznaniu z muzyką Reportażu z tego spektaklu. Reżyserem filmu pt. >> Sztuka Przetrwania była pochodząca z Łodzi, austriacka dziennikarka Joana Radzyner. Było mi bardzo przykro, że film pokazujący w negatywnym świetle poznaniaków i Polaków jest udźwiękowiony naszą muzyką, która nie wiem jaką drogą tam się dostała. Szczecińskie studio mieściło się w jednym z najwyższych wieżowców Szczecina. Nagrania realizował prawdopodobnie Bogusław Radziak lub Zbigniew Malarski, ale pewności po latach nie mam. Studio było wyposażone bardzo profesjonalnie. Do mojej perkusji „śmieć” przystawiono na overhead dwa mikrofony Neumann U67, do stopy włożono AKG D45, a resztę nagłośniono popularnymi mikrofonami dynamicznymi Shure serii 500. Nie pamiętam mikrofonów do fortepianu i fagotu.

Arnold Dąbrowski – fortepian Steinway, łańcuchy i przedmioty preparujące, Korg Poly 800-II, kompozycje
Paweł Paluch – fagot Adler, surma, ustniki
Andrzej Karpiński – >> perkusja „śmieć”, crash Paiste 2002 18″, hi-hat Paiste 404 13″, china Trowa 16″, tamburyn Amati 13″, tempelbloki i trójkąt Amati

1986 STYCZEŃ zespół REPORTAŻ nagrania W OCZEKIWANIU NA TO SAMO Akademickie Radio Winogrady Poznań

Styczeń 1, 1986

Zespół REPORTAŻ 1986.01.01 nagrania „W oczekiwaniu na to samo” Akademickie Radio Winogrady Poznań

Andrzej Karpiński – perkusja Amati Lignalone, talerze ride Paiste, china Trowa, crash, hi-hat, krotale, tempelbloki Amati, śpiew, >> teksty, ilustracje 1983, >> 1984, >> 1985
Piotr Łakomy – gitara basowa Ibanez, struny Rotosound, instrumenty perkusyjne, śpiew, >> ilustracje 1983, >> 1984, >> 1985
Arnold Dąbrowski – pianino Calisia, organy B-2 Unitra, śpiew
Paweł Paluch – fagot Adler, flet prosty Polmuz, metalofon Melodia, instrumenty perkusyjne, śpiew

utwory wykonane podczas nagrań:

01. Witraż
02. Sen (wykorzystany na kasecie ARS 05)
03. Narcyz (wykorzystany na kasecie ARS 05)
04. Wybór (wykorzystany na kasecie ARS 05)
05. Reportaż (wykorzystany na kasecie ARS 05)
06. Zbieg
07. Bydlątko (wykorzystany na kasecie ARS 05)
08. Niedziela (wykorzystany na kasecie ARS 05)
09. Wakacje (wykorzystany na kasecie ARS 05)
10. Do czasu
11. Taniec niedźwiadków (wykorzystany na kasecie ARS 05)
12. Dojrzewałem na zapleczu

Dwa tygodnie później przedstawimy te utwory podczas >> koncertu „W oczekiwaniu na to samo” w ramach Rock Front w klubie Riviera-Remont w Warszawie.

Sytuacja polityczna w kraju pozostaje nadal tragiczna. Przez cały 1985 rok trwały manifestacje. USA nałożyły na Polskę sankcje. W kwietniu sejm powołał Trybunał Konstytucyjny. Trwały drastyczne podwyżki cen mięsa, ale zniesiono reglamentację cukru. W Puszczykowie zmarł Arkady Fiedler, a we Wrocławiu udostępniono odnowioną po wojnie Panoramę Racławicką. Prof. Zbigniew Religa przeprowadził pierwszą transplantację serca, a w Warszawie spłonął Teatr Narodowy. W Krakowie został pobity ks. Tadeusz Isakowicz-Zaleski. W świecie natomiast został zaprezentowany nowatorski system operacyjny Windows 1.0.

W październiku 1985 roku, po niespełna trzech latach współpracy, zespół opuścił Jacek Hałas, a jego miejsce zajęli studenci Poznańskiej Akademii Muzycznej pianista Arnold Dąbrowski i fagocista Paweł Paluch. Zostały zmodyfikowane i przearanżowane dotychczasowe utwory Reportażu. Powstało kilka, nowych kompozycji i materiał „W oczekiwaniu na to samo”, który był intensywnie promowany przez naszego opiekuna Henryka Palczewskiego z ARS2. Nadal pracowałem wraz z Piotrem Łakomym w malarni Teatru Wielkiego, ówczesnej Opery Poznańskiej. Mieliśmy 22 lata. Zespół mimo swojego niekomercyjnego repertuaru zaczynał funkcjonować coraz profesjonalniej. Opracowałem stałą scenografię; za naszymi plecami wisiało czarne tło (zszytych 12 prześcieradeł pofarbowanych na czarno) oraz żarówka warsztatowa, będąca jedynym oświetleniem koncertów. Za nami sztalugi z naszymi ilustracjami, zmienianymi wraz z przebiegiem koncertu. Uzyskałem w ten sposób bardzo teatralną atmosferę. Odtąd, jak aktorzy, graliśmy wyłącznie w pozycji siedzącej. O Reportażu pisało się coraz częściej w prasie głównie za granicą, ale też w kraju. Pojawiały się pierwsze audycje radiowe w świecie i w rozgłośniach ogólnopolskich.

Nagrania w Radiu Winogrady realizowali: Krzysztof Łuszczewski, Andrzej Różański i Marek Dorożało i przeznaczone były na kasetę ARS2 oraz do promocji zespołu za granicą. Do dyspozycji mieliśmy ok. 10 godzin czasu, dokładnie w Nowy Rok, gdy studencka rozgłośnia nie pracowała. Sprzęt był podobny do tego sprzed trzech lat; stół mikserski Fonia SMK-130, brytyjski magnetofon BTR-2 (tzw. Green Machine), niestety monofoniczny, ale także drugi stereofoniczny.

1983,02,03 >> konsoleta-Fonia-SMK-153

1983,02,03 >> magnetofon-BTR-2-EMI

Mieliśmy do dyspozycji mikrofony AKG D190 i Shure 565 Unisphere. Arek grał na swoich organach Unitra B-2 przez wzmacniacz Fender Twin Reverb pożyczony z klubu Nurt, a Piotr przez własne combo Guyatone 300-B ZIP. Ja grałem na zakupionej z ogłoszenia trzy miesiące wcześniej bukowej perkusji Amati Lignalone, którą ze względu na okropną okleinę brokat yellow sparkle okleiłem drewnopodobną tapetą.

1985 STYCZEŃ, nagrania PROSIMY NIE POWTARZAĆ

Styczeń 29, 1985

29.01.1985, dla RēR Recommended Records Quarterly Megacorp, klub Nurt, Poznań

TŁO HISTORYCZNE W CZASIE NAGRAŃ PROSIMY NIE POWTARZAĆ

Sytuacja polityczna w kraju nadal bez zmian na lepsze. Cały, ubiegły rok trwają manifestacje i nie zanosi się na ich zakończenie. Trwa akcja komunistów usuwania krzyży ze szkół. Wszyscy pamiętają o torturach i bestialskim zamordowaniu bł. Jerzego Popiełuszki, kapelana Solidarności oraz pogrzeb, który gromadzi ponad milion ludzi. Trwają podwyżki cen elektryczności, gazu i węgla. Zostają uruchomione „różnorodne projekty socjotechniczne i pseudo-naprawcze” związane np. z Jaruzelskim, Urbanem, Michnikiem, a na wschodzie z Gorbaczowem. Myślą jak wmówić ludziom, że coś się zmienia, zachowując władzę i wpływy. Wielu ludzi w te „pierestrojki” wierzy do dziś. Rosja szaleje, bo kurczy się jej geograficzna strefa wpływów. W tym czasie Amerykanie wystrzeliwują sondę do zbadania komety Halleya, rozpoczynają program załogowych promów kosmicznych. Znaleziono też wrak Titanica. Wtedy modne stało się powiedzenie, że: „Titanica zbudowali profesjonaliści a Arkę Noego amatorzy…”.

O NAGRANIACH PROSIMY NIE POWTARZAĆ!

Nagrania zespołu Reportaż pt. „Prosimy nie powtarzać” dla RēR Records Quarterly Megacorp, odbywają się w klubie nurt w Poznaniu 29 stycznia 1985 roku. Od września 1984 roku pracujemy razem z Piotrem w malarni Teatru Wielkiego, ówczesnej Opery Poznańskiej. Jacek w tym czasie pracuje jako plastyk w spółdzielni Społem. My natomiast malując w teatrze wielkie dekoracje autorstwa znanych scenografów, całymi dniami rozmawiamy o polityce, życiu i o sztuce. W holu za malarnią stoi zapomniany fortepian, do którego w wolnych chwilach zasiadam sam lub z Piotrem i szybko powstają nowe kompozycje Reportażu. Zaraz przy fortepianie znajdują się drzwi na jaskółkę, czyli najwyżej położone miejsca widowni. Gdy trwa próba orkiestry, nasycamy się estetyką muzyki klasycznej i wracamy do fortepianu kontestować to, co usłyszeliśmy. Mamy dopiero 22 lata. Malowanie scenografii i jednocześnie słuchanie prób orkiestry do premiery nowej sztuki jest dla nas bardzo inspirujące. W listopadzie 1984 roku Henryk Palczewski otrzymuje zapytanie od Chrisa Cutlera z londyńskiej Recommended Records czy możemy nagrać i przesłać ok. 20-minutowy materiał. Chodzi o umieszczenie naszej muzyki w kwartalniku muzyczno-literackim z płytą LP >> RēR Records Quarterly Vol.1 No.2, który ma się ukazać we wrześniu 1985 roku. Radość z propozycji jest wielka. W styczniu jesteśmy już po czterech próbach zorganizowanych w MDK w Środzie Wlkp. Stamtąd przewozimy do klubu Nurt całość sprzętu wypożyczonym z Opery Poznańskiej Tarpanem. Mamy duży wybór utworów i wiele doświadczeń po ubiegłorocznych koncertach ze Skeleton Crew. Domyślamy się, że Fred Frith i Tom Cora po tych koncertach w pewien sposób uwiarygadnia zespół Reportaż za granicą. Podczas nagrań każdy utwór nagrywamy po dwa razy i tę bardziej udaną wersją zachowujemy. Jak zawsze tworzymy w pośpiechu. Na nagrania mamy tylko kilka godzin. Po zakończeniu sesji czeka nas trudny wybór utworów przeznaczonych do wysłania. W Recommended Records Chris Cutler i tak wybiera trzy utwory pasujące do konwencji całości płyty-składanki. Nie spodziewamy się, że akurat zostaną wybrane: >> Płynnie, >> Batalistyczny i >> W Dzień, Kiedy Nie Było Prądu. Natomiast wszystkie nagrania z tej sesji ukazują się na >> kasecie pt. „Prosimy nie powtarzać” wydanej przez ARS2 i AML 23 z Łańcuta. Nagłośnieniem i nagraniami na magnetofon kasetowy zajmuje się Janusz Siemienas i Henryk Palczewski. Zdjęcia wykonuje Leszek Wesołowski, ale zachowują się tylko bardzo zniszczone negatywy. Za dwa tygodnie przedstawimy te utwory podczas koncertu >> Prosimy nie powtarzać! w klubie Nurt w Poznaniu.

WYKONAWCY PROSIMY NIE POWTARZAĆ!

Andrzej Karpiński (22 lata) – perkusja, drugi werbel na nogę, mandolina, metalofon, mikser kuchenny, instrumenty perkusyjne, teksty, śpiew

Piotr Łakomy (22 lata) – gitara basowa, phaser, hi-hat, kamlotki, klarnecik dziecięcy, odkurzacz, instrumenty perkusyjne, śpiew

Jacek Hałas (21 lat) – pianino, tekst, śpiew

Andrzej Łakomy (19 lat) – gościnnie w utworze Zbieg i Zdarzenie, trąbka

WYKONANE UTWORY PROSIMY NIE POWTARZAĆ!

1984.11.25 >> ilustracja pt. Dojrzewałem Na Zapleczu (utwór instrumentalny)

1984.11.25 >> tekst i ilustracja pt. Dziecinne Pytania

1984.07.27 >> tekst i ilustracja pt. Wyjaśnienie

1983.06.07 >> tekst i ilustracja pt. Płynnie

1983.06.07 >> tekst i ilustracja pt. Wracałem Pokonany (Batalistyczny)

1984.07.27 >> tekst i ilustracja pt. Talerz leży czy stoi?

1983.02.18 >> tekst i ilustracja R1 -Dzięcioła Byłem

1984.11.25 >> ilustracja pt. W Dzień Kiedy Nie Było Prądu (utwór instrumentalny)

1983.10.16 >> tekst i ilustracja pt. Oł jes

1984.12.16 >> tekst i ilustracja pt. Słońce Czerwieni

1984.12.16 >> tekst i ilustracja pt. Zlituj Się

1984.11.25 >> tekst i ilustracja pt. Zbieg

1984.07.27 >> tekst i ilustracja pt. Kołysanka na Pobudkę

1984.11.01 >> Punkt Wejścia (utwór instrumentalny) (sygnał interwizji)

1984.07.27 >> tekst i ilustracja pt. Dingo

1984.01.04 >> ilustracja Jacola (utwór instrumentalny)

1984.07.19 >> tekst i ilustracja pt. Drugie Wrażenie

1983.03.10 >> ilustracja pt. Jazz (utwór instrumentalny)

1984.11.01 >> ilustracja pt. Sam Solo (utwór instrumentalny)

1984.07.27 >> tekst i ilustracja pt. Widoki

1984.07.27 >> tekst, ilustracja i antyobrazy pt. Prosimy nie powtarzać!

1984.07.27 >> tekst i ilustracja pt. Do Czasu

1983.02.15 >> tekst i ilustracja pt. Obrzęd

1984.07.27 >> tekst i ilustracja pt. Zwierzenia Kreta

SPRZĘT I INSTRUMENTY PROSIMY NIE POWTARZAĆ!

1982.10.20 >> hi-hat, stopa, statywy Szpaderski Łódź

1984.12.10 >> perkusja Polmuz okleina chrom

1984.07.04 >> talerz china 16 cali Trowa NRD

1983.05.10 >> werbel głęboki 8 cali Szpaderski PRL

1984.07.04 >> tamburyn 13 cali Amati CSRS

1984.07.04 >> triangle Amati CSRS

1984.07.04 >> tempelbloki Amati CSRS

1983.07.05 >> klosz grzejnika Słoneczko PRL

1984.07.19 >> gitara basowa Jolana Basso IX CSRS

1983.10.05 >> Phaser Boss PH-1R

1983.07.05 >> metalofon, dzwonki walizkowe Melodia PRL

1982.11.25 >> trąbka Polmuz

1983.01.07 >> mandolina Defil

1983.01.07 >> dzwoneczki pasterskie Polmuz

1981.06.05 >>mikrofon Unitra Tonsil MDU-39 1 szt.

1981.06.05 >>mikrofon Dynacord lub Electro-Voice 3 szt.

1981.06.05 >>mikrofon AKG D-190 2 szt.

wzmacniacz basowy Acoustic 140 z kolumną

combo odsłuchowe konstrukcji Janusza Siemienasa z głośnikiem Celestion

1985.01.29 >> kamera pogłosowa Univox EC-80A

1981.06.05 >> zestaw nagłośnieniowy Peavey powermikser XR600, FH-1, C700 i 115-BW Continental

1983.01.07 >> Vermona 1010, powermikser 1060, kolumny 1000H

1984.10.04 >> magnetofon kasetowy Unitra Deck-M-8011

MUZYKA Z NAGRAŃ PROSIMY NIE POWTARZAĆ!

realizacja: Janusz Siemienas i Henryk Palczewski

ZDJĘCIA Z NAGRAŃ PROSIMY NIE POWTARZAĆ!

autor: Leszek Wesołowski

zespół REPORTAŻ - nagrania dla Recommended Records, klub Nurt, Poznań 29.01.1985 r. Piotr Łakomy, Andrzej Karpiński, Jacek Hałas, Henryk Palczewski, Janusz Siemienas, metalofon, wibrafon, krotale, dzwoneczki pasterskie, triangiel, perkusja Amati, Polmuz, Szpaderski, mandolina Defil, odkurzacz Zelmer, mikser kuchenny, gitara basowa Jolana Basso IX,

zespół REPORTAŻ - nagrania dla Recommended Records, klub Nurt, Poznań 29.01.1985 r. Andrzej Karpiński, metalofon, wibrafon, krotale, dzwoneczki pasterskie, triangiel, perkusja Amati, Polmuz, Szpaderski, mandolina Defil, odkurzacz Zelmer, mikser kuchenny

zespół REPORTAŻ - nagrania dla Recommended Records, klub Nurt, Poznań 29.01.1985 r. Andrzej Karpiński, perkusja Amati

zespół REPORTAŻ - nagrania dla Recommended Records, klub Nurt, Poznań 29.01.1985 r. Andrzej Karpiński, triangiel, trójkąt, perkusja Amati, Polmuz, Szpaderski, mandolina Defil

REPORTAŻ - nagrania dla Recommended Records, klub Nurt, Poznań 29.01.1985 r. Henryk Palczewski

REPORTAŻ - nagrania dla Recommended Records, klub Nurt, Poznań 29.01.1985 r. Jacek Hałas pianino

REPORTAŻ - nagrania dla Recommended Records, klub Nurt, Poznań 29.01.1985 r. Henryk Palczewski, Janusz Siemienas

REPORTAŻ - nagrania dla Recommended Records, klub Nurt, Poznań 29.01.1985 r. Piotr Łakomy, gitara basowa Jolana Basso9

zespół REPORTAŻ - nagrania dla Recommended Records, klub Nurt, Poznań 29.01.1985 r. Andrzej Karpiński, mandolina Defil z przystawką piezo.

REPORTAŻ - negatyw-uszkodzony-nagrania dla Recommended Records, klub Nurt, Poznań 29.01.1985 r.

1983 LUTY, nagrania PIEDESTAŁ

Luty 13, 1983

13.02.1983, Studio Radia Winogrady, Poznań

TŁO HISTORYCZNE

Zbliża się koniec ferii zimowych 1983 roku. Trwa jeszcze stan wojenny, w wielu miastach odbywają się manifestacje, aresztowania i procesy sądowe działaczy opozycji. Wprowadzają podwyżki cen i reglamentację żywności. Milicja morduje naszego rówieśnika Grzegorza Przemyka i zostaje uniewinniona, a komuniści przenikają do struktur Solidarności. Trwa dezinformacja w mediach i fałszowanie historii. Latem, drugi raz przyjeżdża do Polski papież Jan Paweł II. Cenzura w tekstach artystów wstrzymuje wszystko co kwestionuje władzę, która z wściekłością tępi opozycję i Kościół Katolicki. Panuje atmosfera donosicielstwa, a na koncerty, szczególnie w środowisku studenckim, zawsze przychodzi ktoś “służbowo”. W 1983 roku na świecie pojawia się komputer z myszką i laptop, a sonda Pioneer 10 opuszcza Układ Słoneczny. W Europie wybucha wulkan Etna, zniesiona jest kara śmierci, a niemiecka prasa publikuje sfałszowane pamiętniki Hitlera.

zespół REPORTAŻ - osiedle Winogrady i miasteczko Studenckie Akademii Rolniczej, Poznań 1981

O NAGRANIACH PIEDESTAŁ

Zespół REPORTAŻ, pierwsze nagrania studyjne, Akademickie Radio Winogrady Poznań, 13 lutego 1983 r. Okazja do nagrań w Radiu Winogrady pojawiła się nagle. Do dyspozycji mieliśmy zaledwie kilka, nocnych godzin bez możliwości poprawek (czyli tonalnie fatalnie – wartość dokumentalna). Nagrania realizował Krzysztof Łuszczewski. Atmosfera była bardzo dobra. Sprzęt mieszany; stół mikserski Fonia SMK-130, brytyjski magnetofon BTR-2 (tzw. Green Machine), niestety monofoniczny, co wykluczało potem ewentualną emisję radiową. Nagrania te były przegrane na kasety i wysyłane jako demo do organizatorów koncertów. Nie wiedzieliśmy do kogo trafi demo. Nagraliśmy repertuar z ostatnich koncertów w klubie Nurt pt. >> Piedestał 1983.01.07 i >> Reportaż 1982.12.12. Teksty bardzo proste, często abstrakcyjne, ale z aluzjami do rzeczywistości. Forma muzyki sarkastyczna, minimalistyczna, bez gitary elektrycznej, momentami inspirowana niemieckim duetem DAF. Dla zróżnicowania brzmienia do utworu Galart użyliśmy trąbki, do utworu Zima dzwonków pasterskich, a do tytułowego Piedestał mandoliny. Powoli kształtował się styl zespołu. Marzena nazwała go „Muzyka następna”. Nie wiedzieliśmy co przyniosą kolejne miesiące 1983 roku, czy w ogóle zespół będzie istniał. Mieliśmy radość z zakupionych instrumentów, ale za mało prób i trzy miesiące do matury.