1983 LUTY, nagrania PIEDESTAŁ

Reportaż, pierwsze nagrania Piedestał, Klub Nurt, Akademickie Studenckie Radio Winogrady, ul. Dożynkowa 9, Poznań

13.02.1983, Studio Radia Winogrady, Poznań

TŁO HISTORYCZNE

Zbliża się koniec ferii zimowych 1983 roku. Trwa jeszcze stan wojenny, w wielu miastach odbywają się manifestacje, aresztowania i procesy sądowe działaczy opozycji. Wprowadzają podwyżki cen i reglamentację żywności. Milicja morduje naszego rówieśnika Grzegorza Przemyka i zostaje uniewinniona, a komuniści przenikają do struktur Solidarności. Trwa dezinformacja w mediach i fałszowanie historii. Latem, drugi raz przyjeżdża do Polski papież Jan Paweł II. Cenzura w tekstach artystów wstrzymuje wszystko co kwestionuje władzę, która z wściekłością tępi opozycję i Kościół Katolicki. Panuje atmosfera donosicielstwa, a na koncerty, szczególnie w środowisku studenckim, zawsze przychodzi ktoś “służbowo”. W 1983 roku na świecie pojawia się komputer z myszką i laptop, a sonda Pioneer 10 opuszcza Układ Słoneczny. W Europie wybucha wulkan Etna, zniesiona jest kara śmierci, a niemiecka prasa publikuje sfałszowane pamiętniki Hitlera.

zespół REPORTAŻ - osiedle Winogrady i miasteczko Studenckie Akademii Rolniczej, Poznań 1981

O NAGRANIACH PIEDESTAŁ

Zespół REPORTAŻ, pierwsze nagrania studyjne, Akademickie Radio Winogrady Poznań, 13 lutego 1983 r. Okazja do nagrań w Radiu Winogrady pojawiła się nagle. Do dyspozycji mieliśmy zaledwie kilka, nocnych godzin bez możliwości poprawek (czyli tonalnie fatalnie – wartość dokumentalna). Nagrania realizował Krzysztof Łuszczewski. Atmosfera była bardzo dobra. Sprzęt mieszany; stół mikserski Fonia SMK-130, brytyjski magnetofon BTR-2 (tzw. Green Machine), niestety monofoniczny, co wykluczało potem ewentualną emisję radiową. Nagrania te były przegrane na kasety i wysyłane jako demo do organizatorów koncertów. Nie wiedzieliśmy do kogo trafi demo. Nagraliśmy repertuar z ostatnich koncertów w klubie Nurt pt. >> Piedestał 1983.01.07 i >> Reportaż 1982.12.12. Teksty bardzo proste, często abstrakcyjne, ale z aluzjami do rzeczywistości. Forma muzyki sarkastyczna, minimalistyczna, bez gitary elektrycznej, momentami inspirowana niemieckim duetem DAF. Dla zróżnicowania brzmienia do utworu Galart użyliśmy trąbki, do utworu Zima dzwonków pasterskich, a do tytułowego Piedestał mandoliny. Powoli kształtował się styl zespołu. Marzena nazwała go „Muzyka następna”. Nie wiedzieliśmy co przyniosą kolejne miesiące 1983 roku, czy w ogóle zespół będzie istniał. Mieliśmy radość z zakupionych instrumentów, ale za mało prób i trzy miesiące do matury.