muzyka awangardowa

05.09.1989, Tonpress SX-T 129, Warszawa

O PŁYCIE LP WYBÓR

W latach osiemdziesiątych muzyka zespołu Reportaż zostaje wydana na trzech płytach gramofonowych. Najpierw na Zachodzie, a potem dopiero w Polsce. Jak na ówczesne czasy jest to ewenement, aby muzykę niekomercyjną z elementami abstrakcyjnymi tłoczyć i wydawać na masową skalę. W przypadku Recommended Records było i jest to normalne, lecz rodzima firma Tonpress wcześniej nie wydawała tego typu muzyki. Dodatkowo są to czasy kończące tłoczenie płyt winylowych. Wchodzi już bowiem na rynek technologia płyt kompaktowych CD. Dla Reportażu, tworzącego programy w postaci suit, konieczność dzielenia materiału na dwie części nie jest korzystna. Jednak zawarta na wspomnianych, trzech winylach muzyka zostaje zarejestrowana na typowym sprzęcie analogowym lat 80. i to jest wartość oraz różnica słyszalna do dzisiaj. Płyta LP, Tonpress SX-T 129 – Warszawa LP „Wybór”, płyta skatalogowana w >> Katalog Polskich Płyt Gramofonowych. Nagrań dokonano dwa i pół roku wcześniej, 21 lutego 1987r. w studiu Polskiego Radia w Poznaniu. Realizacja nagrań – Krzysztof Pec. Producent – Henryk Palczewski, ARS2 i Reportaż. Projekt końcowy i koncepcje wstępne okładki – Andrzej Karpiński. W zorganizowaniu nagrań pomagali Waldemar Modestowicz i Lech Jankowski. Z płytą było wiele problemów, pod każdym względem odbiegała od ówczesnych wydawnictw fonograficznych. Był to pierwszy, polski winyl ze specjalnie zaprojektowanym krążkiem zamontowanym na awersie i rewersie płyty. Dotąd winyle miały standardowe krążki producenta, a projektowane były tylko koperty do płyt. kolejnym problemem był brak akceptacji tytułu „Wybór” i odrzucenie go przez cenzurę (w domyśle: cyt. Polacy nie mają mieć wyboru…). Pozostał więc po prostu tytuł Reportaż. Wracając do okładki, był to na szczęście, krótkotrwały okres mojej fascynacji antysztuką. Dlatego oprócz celowo zrujnowanej perkusji „śmieć” i chaotycznych tekstów, chciałem zaproponować „brzydką”, zniszczoną i pomarszczoną okładkę. Ale i tak wydrukowano ją „za ładnie”. Apogeum rozwoju tej koncepcji był wykadrowany kawałek szarego papieru, który leżał na stole w pracowni przez kilka miesięcy, brudny, zaplamiony, okropny. Projektu nie przyjęto, ale w dzisiejszych czasach cieszyłby się powodzeniem. Ostateczny projekt okładki znalazł po latach swoje miejsce nawet w słynnej >> MOMA w Nowym Jorku. Wykonawcy i kompozytorzy: Andrzej Karpiński (perkusja, głos), Arnold Dąbrowski (fortepian, syntezator, głos), Piotr Łakomy (bas, dzwonki, głos), Paweł Paluch (fagot, ksylofon, głos). Strona A: Titanic / Zmartwienie / Martwa Natura / Narcyz / Zamęt / Wybór. Strona B: muzyka improwizowana. >> Reportaż/Wybór

O PŁYCIE LP WYBÓR W MEDIACH

1989.06.01 >> Non Stop nr 6, Jah Rusal, Warszawa, recenzja płyty „Wybór”

MUZYKA Z PŁYTY LP WYBÓR

</p> </div> </div> </div></div></div></div><div class="vc_row wpb_row vc_row-fluid"><div class="wpb_column vc_column_container vc_col-sm-12"><div class="vc_column-inner "><div class="wpb_wrapper"> <div class="wpb_text_column wpb_content_element " > <div class="wpb_wrapper"> <p>

OKŁADKA PŁYTY LP WYBÓR

autor: Andrzej Karpiński

Płyta LP winylowa zespołu Reportaż wydana w Tonpress w 1987

27.03.1987, festiwal MARCHEWKA-CARROT, Hala Gwardii, Warszawa

O KONCERCIE PRAWO CIĄŻENIA I FESTIWALU MARCHEWKA `87

Prawo Ciążenia to seria koncertów z muzyką improwizowaną, przeplataną utworami aranżowanymi. Podczas wykonywania utworów aranżowanych na scenie prezentowane są ilustracje. Program prezentowany jest w latach 1986-1987 podczas jedenastu koncertów w klubach, teatrach i podczas festiwali. Najważniejszymi wydarzeniami dla zespołu Reportaż w 1987 roku są: koncert zamknięty zorganizowany dla Braci Quay i przyjaciół z Poznania oraz udział w Międzynarodowym Festiwalu Muzyki Awangardowej Marchewka (Carrot) w Warszawie. Muzycy nawiązują ważne, artystyczne kontakty oraz zdobywają doświadczenie podczas artystycznych spotkań z ważnymi twórcami kina i rockowej muzyki awangardowej. Międzynarodowy Festiwal Muzyki Awangardowej „Marchewka” w Warszawie. Trzydniowe święto rockowej awangardy. Koncerty te, przy wsparciu warszawskiego Alma Artu organizuje Jugosłowianin Libero Pertič, współtwórca zespołu Radio Warszawa. Nasz udział w festiwalu organizuje Henryk Palczewski. Reportaż ma już markę na mapie rocka awangardowego. Przyczyniają się do tego wydane kasety i płyty winylowe w wytwórniach na zachodzie, a w Polsce wspólne koncerty z amerykańskim duetem Skeleton Crew (Fred Frith i Tom Cora). Wśród występujących na festiwalu są wielkie nazwiska światowej, rockowej awangardy; David Thomas (Pere Ubu, Wooden Birds), Cabaret Voltaire, Chris Cutler (Henry Cow, Art Bears, Cassiber), Minimal Compact, The Ex, The Shrubs, Kempec Dolores, Mint Addicts, Wolfgang Press, Die Todliche Doris. Z Polski oprócz Reportażu udział bierze; organizator – Radio Warszawa, Pociąg Towarowy i wykonawcy prezentujący się na małej scenie, między koncertami. Do Warszawy zabieramy dużo sprzętu oraz teczkę z ilustracjami i czarne tło scenograficzne, zszyte z dwunastu, pofarbowanych na czarno prześcieradeł. Hala Gwardii, to wielka przestrzeń, jesteśmy zaskoczeni, że chłopaki z Radio Warszawa zagospodarowują plastycznie tak dużą kubaturę. Wielka scena prawie w całości obłożona i obwieszona kalką techniczną i posklejanymi arkuszami szarego papieru. To wszystko pomalowane w jakieś abstrakcyjne formy, napisy i znaki. Świetny efekt, dlatego tym razem swojej scenografii nie instalujemy. Montujemy tylko sztalugi z ilustracjami i nad nimi symboliczną żarówkę. Są dwie sceny; główna i mała oraz stanowisko dźwiękowców. W południe odbywa się nasza próba dźwięku. Okazuje się, że do dyspozycji wszystkich wykonawców jest czarna perkusja Tama Silver Star bez talerzy z gotowym nagłośnieniem. Dlatego mojej perkusji nie wyjmuję ze skrzyń, korzystam tylko ze swoich talerzy i perkusjonaliów. Co chwilę przyjeżdżają kolejni wykonawcy, ciekawi ludzie, trudno się skupić. Po południu przyjeżdża z Okęcia stary, NRD-owski Robur. Wysiadają z niego muzycy grupy Wooden Birds. Nie sposób nie zauważyć Davida Thomasa. To wielki, masywny facet. Z drobnym Chrisem Cutlerem wyglądają jak Flip i Flap. Chris Cutler jest zaskoczony tak wielką halą. Mówi, że u nich gra się wyłącznie w małych klubach. Thomas mówi, że ani z Pere Ubu, ani z żadnym innym zespołem nie grał w tak dużym pomieszczeniu. Nagłośnienie jest do przyjęcia. Reportaż ma grać pierwszy raz dla kilkutysięcznej widowni. Około 16:00 próbę ma Wooden Birds. Chcę pierwszy raz zobaczyć na żywo Cutlera w trakcie próby. Interesuje mnie wszystko; muzyka, sprzęt zachowanie muzyków. Heniu objaśnia nam kto, jest kim. Zajmujemy jakieś miejsca na scenie, za muzykami Wooden Birds. Wśród ludzi związanych z zespołem Piotrek siada obok Maggie Thomas, projektantki okładek płyt w Recommended Records. David Thomas gra na mini-akordeonie, śpiewa i jest strasznie spocony. Po próbach dźwięku i przez kolejne trzy dni jesteśmy razem z Wooden Birds. Gastronomia, wieczorne spotkania, zakwaterowanie. Drugiego dnia festiwalu poznajemy ludzi z Minimal Compact. Nick Hobbs z The EX już nas zna z polskich koncertów ze Sceleton Crew w Toruniu i Warszawie w roku 1984. Takie okazje zdarzają się rzadko. To jedne z najciekawszych, muzycznych dni lat osiemdziesiątych. Cieszę się, że Reportaż gra na tak ważnym festiwalu. Podczas festiwalu Marchewka wykonujemy muzykę improwizowaną przeplataną utworami z dopiero co nagranego LP „Reportaż” dla wytwórni Tonpress: Wybór, Zmartwienie, Martwa Natura, Opętanie, Titanic i Zamęt. Festiwal awangardowej muzyki rockowej Marchewka, mimo bojkotu polskich mediów, okazał się wielkim sukcesem artystycznym i 0rganizacyjnym. Być może dlatego rok później w 1988 roku już inni organizatorzy i dziennikarze związani raczej z polskim rockiem rozrywkowym próbują festiwal powtórzyć. Impreza jednak nie ma już nic wspólnego z awangardową muzyką rockową.