1983 LIPIEC, koncerty WITRAŻ 2

zespół, grupa REPORTAŻ - koncert pt. Witraż 2, festiwal Hot-Rock, Andrzej Karpiński, Piotr Łakomy, Jacek Hałas, klub Riviera-Remont Warszawa 15 lipca 1983 r. fot. Marzena Karpińska

15-16.07.1983, Festiwal Hot-Rock, klub Riviera-Remont, Warszawa

TŁO HISTORYCZNE W CZASIE KONCERTU WITRAŻ 2

W kwietniu 1983 roku w warszawskim komisariacie MO milicjanci zabijają ucznia, Grzegorza Przemyka. W dniach 16-23 czerwca papież Jan Paweł II drugi raz odwiedza Polskę, a 22 lipca całkowicie zniesiony jest stan wojenny. To jednak niczego nie zmienia i w ciągu całego roku nadal trwają pro-solidarnościowe demonstracje na terenie całego kraju. Komuniści prześladują ludzi sprzeciwiających się władzy. Nadal obowiązują kartki na żywność. W ciągu ostatnich, pięciu lat dochód narodowy spada o 25 %. Lech Wałęsa otrzymuje nagrodę Nobla, a Anna Walentynowicz wyrok pozbawienia wolności. W tym czasie w więzieniach przebywa ponad 3000 niewinnych ludzi. Kończy się produkcja samochodu Syrena i służba fregaty Dar Pomorza. Rozwiązują Związek Literatów Polskich i zawieszają Związek Artystów Plastyków. Rozpoczyna się proces beatyfikacyjny Stefana Wyszyńskiego. Natomiast w USA rozpoczynają program promów kosmicznych. Trwa wyścig zbrojeń z ZSRR oraz wybucha wulkan Etna.

Zespół REPORTAŻ - plakat cyklu koncertów w ramach festiwalu Hot-Rock, w tle budynek klubu Riviera-Remont 15 lipca 1983 r.

O KONCERCIE WITRAŻ 2

Grupa Reportaż istnieje dopiero 9 miesięcy, mamy 20 lat, w przybliżeniu znalezione brzmienie, komplet miniklawiatur i kilka nowych, oryginalnych w formie utworów. Miesiąc wcześniej, po koncertach Plastic People w Pradze, do Warszawy przyjeżdża Chris Cutler. Próbuje zorganizować w Polsce koncerty nowego zespołu Cassiber. Bardzo mu zależy, aby Reportaż grał przed Cassiber. Prosi o nasze nagrania koncertowe do celów wydawniczych. Niestety do koncertów nie dochodzi. Na początku lipca wzbogacamy nasze instrumentarium o dwie, nowe miniklawiatury i o metalofon walizkowy. Powstaje kilka, nowych utworów. Początkowo nasz pierwszy, warszawski koncert ma odbyć się 9 lipca, ale tego dnia w Rivierze trwa przegląd dyplomów szkoły filmowej i koncerty są przełożone na 15 i 16 lipca. Trwają wakacje, więc na ten dwudniowy przegląd filmowy w Warszawie jedziemy z artystycznej ciekawości. Na miejscu poznajemy chłopaków z zespołu Daab, którzy umożliwiają nam nocleg w ich sali prób na terenie klubu Remont. Poznajemy też Władysława Komendarka, klawiszowca zespołu Exodus. Za tydzień jedziemy do Riviery ponownie, ale już z instrumentami na nasze, dwa koncerty. Ktoś z Riviery projektuje plakat cyklu koncertów Hot-Rock przedstawiający gitarę w kształcie hot doga. Pierwszy raz występujemy z zaimprowizowaną scenografią. Ponieważ za nami wisi wielki ekran kinowy, prosimy kogoś z ekipy technicznej, aby na scenie włączył lekkie, błękitne światła. Natomiast na ekranie ma przesuwać się powoli, przez czas koncertu… księżyc, czyli białe, około metrowe koło, wyświetlane reflektorem punktowym. Koncert nosi tytuł Witraż 2, gdyż podobnie jak występ toruński składa się z „różnokolorowych” utworów. Zdjęcia wykonuje Marzena ówczesną nowinką techniczną – radzieckim aparatem Zenit 12XP. Niestety bez statywu i z długim czasem naświetlania, dlatego wszystkie zdjęcia są poruszone i w dodatku zachowują się tylko ich zniszczone negatywy. Natomiast nagrania są wprawdzie z miksera, ale tylko z połowy koncertu i słabej jakości, bo są wielokrotnie przegrywane z kasety na kasetę. Zespół Brak, który ma grać przed nami nie przyjeżdża, dlatego dwudniowe koncerty z festiwalowych robią się bardziej indywidualne. Jest to okres zupełnie zwariowanych pomysłów okołomuzycznych. Na przykład utwór Neony, w którym równocześnie wypowiadamy nazwy trzech reklam; Prażynki-Glukoza, PKO – twoim bankiem i Totalizator sportowy buduje obiekty sportowe. Jednak najcieplejszym przyjęciem przez publiczność cieszy się ostatni utwór koncertu Total Katar-Akta, w którym symulujemy grę na instrumentach bez ich dotykania. Mikrofony rejestrują tylko podciągania nosami, oddechy i szelest ubrań. Utwór i jednocześnie cały koncert kończy się wspólnym, jednym, krótkim klasterem w instrumenty.